Points of view

Zie de ‘point’ voet van Cedric Ygnace in deze foto van het ballet Hallelujah Junction van Ted Brandsen. Mooi. Een perfecte voet in een bijna perfect programma. Het Nationaal Ballet (filmpje!) brengt tot 7 april Points of View, een programma dat weer een log waard is. Het programma opende met Merce Cunningham’s Duets. Scherpe bewegingen, precies, soms in herhaling en dat was maar goed ook, want ik wilde de bewegingen graag nog een keer zien. Conclusie: Merce is cool. Kammerballett van Hans van Manen is tien jaar geleden gemaakt voor het NDT met heel andere dansers/essen. Het past het Nationaal nu prima en zeker Igone de Jongh die ontroert. De Belgisch-Colombiaanse choreografe Annabelle Lopez Ochoa maakte voor dit programma de nieuwe choreografie Since op eveneens nieuwe muziek van Jacob Ter Veldhuis. Het was niet mijn stijl. Te pretentieus, te veel gezwaai met armen. Ted Brandsen sloot feestelijk af met ‘mannengeweld’ in ‘Hallelujah Junction’. Ted spettert.
Ik heb het programma nu twee keer gezien en het blijft genieten. Op de meest onverwachte momenten schieten er weer bewegingen voor mijn ogen en moet mijn lichaam even mee… Echt mooi…nou ja, je weet wat je kunt doen…

I went to Points of View, the new programm of the National Ballet and it was terrific. In short: Merce is cool. Hans too. I didn’t particularly like Ochoa but Ted sparkles with his ‘male violence’. Great evening.

Leuk? Deel dit dan: