27 februari 2014

De brei zat in de maand

Februari was een breimaand. Dat kwam vooral omdat ik me in een onbewaakt ogenblik inschreef voor een gezamenlijke brei-exercitie van Ysolda: Follow your Arrow.  Het was af en toe zuchten en steunen, maar tot mijn eigen verrassing heb ik de eindstreep binnen de tijd gehaald. En ik ben niet weinig blij met het resultaat. Supermooi. Ik maakte ook nog twee sjaals af en twee babymutsjes. Zo was het een heel productieve maand.

Schermafbeelding 2014-03-27 om 11.23.19

23 februari 2014

Januari is kunst (en vliegwerk)

Had ik me bij het begin van het jaar voorgenomen om weer trouwer te posten, is het ineens al bijna maart zonder zulks te hebben gedaan. Terwijl ik toch van alles heb meegemaakt, heb gezien en gedaan. Eigenlijk van alles rond kunst.  Januari 2014 in vogelvlucht.

Op 7 januari zat ik bij de avond van het John Adams Institute rond en met Dan Brown. Leuke verteller, je komt de avond wel door.
We deden een Serieus Gesprek in het Rijksmuseum op 9 januari over de 17e eeuw. Erg leuk, al was het alleen al omdat je met Heel Weinig Mensen in het Rijksmuseum bent en daardoor veel en veel rustiger lekker rond kunt kijken. Het loont om Vriend te zijn.

2014-01-09 21.19.53

De volgende dag volgde ik Loret Karman door het Van Goghmuseum om van alles te leren over het kleurgebruik van Van Gogh en hoe je dat kunt inzetten bij het breien.

Loret in het Van Gogh Museum

Van ontroerende schoonheid was het concert van Philippe Jaroussky en de Russische sopraan Julia Lezhneva op 19 januari. Lovende recensies alom. Julia hadden wij al ontdekt, en zij heet bij ons het Russische nachtegaaltje.  Dit had ik niet graag willen missen.

Jaroussky - Foto: SimonFowler

Overigens was ik nog geen 2 weken later weer met Loret Karman bezig in het Stedelijk rond de tentoonstelling van Malevich. Daar leer ik naar vormen kijken, en stond het zwart van Malevich centraal. Veel en veel geleerd. Daar gebeurt vast iets mee in de nabije toekomst.

1 januari 2014

Bonne Année in Lille

Reuzenrad op de Grand Place

Op de valreep van het oude jaar waren we nog even in Lille. Jaja, dat ligt in Nord Pas de Calais, we waren chez les Ch’tis. We wilden braaf wat aan kunst doen, maar de musea waren dicht. Dus: lekker door de stad slenteren, shoppen en eten. Lille was nog helemaal in kerstsfeer. Een groot reuzenrad op de Grand Place, waardoor de pracht van het plein in de verdrukking kwam. Vervelend, nu moeten we een keer terug. De culinaire meningen zijn vast verdeeld, maar wij hebben heerlijk geluncht Au Paon d’Or met frites!

Au Paon d'Or

Snuffelen in Furet du Nord en de FNAC. Uitverkoopkleren passen in Galeries LaFayette om te ontdekken dat je zonder Carte de Fidélité de 50% korting niet krijgt. Je verbazen over de lange, lange rij mensen bij Aux Merveilleux de Fred.

Aux merveilleux de Fred

Lekker eten in Restaurant Alcide (rare website), slapen in La Villa 30. De volgende dag eigenlijk net zo, koffie drinken op de Grand Place en door de stad slenteren. Afsluiten met een megabezoek aan de hypermarché Carrefour, waar je wel korting krijgt zonder kaart. De Maroilles niet vergeten. Drie uur later weer thuis om lekker op de bank het ene jaar te besluiten en het andere te beginnen. Bonne Année 2014!!!

Bonne Annee 2014

29 december 2013

William Klein in Foam

William Klein

We zagen de overzichtstentoonstelling van William Klein in Foam.  Het is geen grote tentoonstelling, wel ontzettend goed opgezet. Veel van de foto’s hangen niet relatief klein in een lijstje aan de muur, maar zijn tot een hoge muurvullende collage omgebouwd. Op die manier ben je omringd door het werk van Klein en overweldigt het je door zijn intensiteit.  Zijn modefoto’s kende ik wel, maar zijn andere foto’s niet of minder. Eigenlijk is hij toevallig in het fotograferen gerold, van oorsprong is hij kunstschilder. De filmpjes die Foam op de website heeft gezet geven een mooi achtergrondverhaal bij de man.

William Klein

Klein’s reportagefotografie is snel, dynamisch en energiek. En dat in een tijd dat er nog geen digitale fotografie was. Het is een uitnodiging om door de stad te lopen en snel te klikken. Niet alleen de mooie dingen, maar alles waar je oog op valt en dat hoort bij een stad. Zijn latere werk combineert zijn schilderen met fotografie. De films zijn absurd,  soms een aanklacht tegen de gevestigde orde of een reportage. Al moet je het afleiden uit kleine stukjes, want ook hier heeft Foam een collage van gemaakt.

Het waren twee rijke uren.

William Klein

28 december 2013

Zingen bij de opera!

De Nederlandse Opera organiseert eens per jaar een Zingen bij de Opera, Zingen bij DNO, waar iedereen met een beetje stem aan mee kan doen. Vorig jaar deed ik ook mee en dat was een geweldige ervaring. Sowieso is onderdeel zijn van een koor een fantastisch gevoel. Een koor onder leiding van Hans Veldhuizen maakt een verslavend geluid.  Dit jaar schreef ik me opnieuw in. Een andere opzet: niet tien weken oefenen en dan een keer op het podium van het Muziektheater vlammen. Nee, dit keer gaat het rondom Boom! Amsterdam is een opera

kerstzangers

Ons eerste optreden was buiten bij de kerstboom op het Groot Bijlmerplein op 19 december. Zingen buiten in de kersttijd roept bij mij altijd zo’n plaatje op als… nou ja, als hierboven. Dik ingepakt met elkaar rond je muziekpapier. In de sneeuw. Met kerstlichtjes. Alles was er, behalve de sneeuw en het was een leuke ervaring. Er is een filmpje van gemaakt. Leuk voor later…  We zongen:  De stad die zingt – een bewerking van het kerstlied Coventry Carol (tekst Jeroen van Dijk). 

En we zongen De Groene Ring van Calliope Tsoupaki, waarbij mensen hun duurzame wensen uitspraken. Daarvan hebben we tijdens het zingen natuurlijk niets gehoord. Op naar de volgende Boom! Amsterdam is een opera ervaring.