18 juni 2016

Van oude dingen…

Opruimen. Altijd nuttig. En dan kom je een borduurwerkje tegen. Keurig in een plastic zakje met het oude Libelle patroon erbij. Een patroon uit een tijd dat de telefoonnummers nog geen tien cijfers hadden, een tijd dat de gulden het wettig betaalmiddel was en een vrouwentijdschrift haar lezeressen een plezier deed met een patroon van een minimerklapje. Niet één, maar vier. Wie weet uit welk jaar het komt mag het zeggen.

Blijkbaar had ik wilde plannen, want de lap waarop ik met ‘Borduur paars-blauwe viooltjes,…’ ben begonnen is groot genoeg voor vier van die dingen. Ik vond ook het bijbehorende borduurgaren, keurig in een doos, op van die kartonnetjes met het nummer erop. Ik vond alleen geen borduurring. Die ben ik gaan kopen. En aan de slag. ’t Is best inspannend, maar geholpen door de ook gevonden loep van wijlen schoonmama is het zelfs leuk.

IMG_4204 IMG_4205

 

17 juni 2016

Een vogeltje vertelde me…

IMG_4190

Een simpel katoenen tasje van Sostrene. Een plaatje van een vogeltje. Wat borduurgaren (en wat gouddraad). En een verloren uurtje. Nu nog strijken.

4 oktober 2015

Uitje in eigen land

Er moesten geluidskabels worden opgehaald in Buren. Dat ligt in de Betuwe. Het is mooi herfstweer, dus waarom niet?  We waren er zo, haalden de kabels op en gingen Buren in. Buren heeft nogal wat met de Oranjes. Er is een OranjeMuseum en overal vind je Oranjesporen. Herinner je je nog dat er een W.A. Van Buren meedeed met de Elfstedentocht? Juist. Van Buren. Ooit trouwde een Willem van O. met Anna van B.  En zo kwam het. Leuk dorp verder. Veel namen met een koninklijke verwijzing. Wij lunchten op het gezellige terras van De Hofhouding. Bijvoorbeeld. Het is nu natuurlijk prime time in de Betuwe, want de appeltjes en peertjes zijn er klaar voor. We deden wat seizoensboodschappen bij Marijkes Fruitkorfje. Pittoresk. Landelijk. Holland op zijn smalst. Leuk dagje, maar we  waren toch wel blij dat we terug waren in het chaotische Amsterdam.

KaartIMG_2844IMG_2846IMG_2847IMG_2851

 

 

27 juli 2015

Mijn eigen Fashionweek

Noten, Dior en Cy Twombly

 

Eerlijk gezegd interesseert het me niet echt of mijn kleding ‘fashionable’ is. Ik draag wat ik lekker vind zitten. Maar mode als concept, als fenomeen interesseert mij mateloos. En: ik kan intens genieten van mooi gemaakte en originele, elegante of gedurfde ontwerpen. Als ik ze maar niet hoef te dragen. Qua elegantie staat het modehuis Dior al decennialang in de top. Ook voor mij. De film ‘Dior and I’ over de Belgische Raf Simons moest ik dan ook zien. Bekijk de trailer, dan wil je ook. Wat een schitterende film.

Op het nippertje belandde ik in de tentoonstelling over de inspiratiebronnen van Dries van Noten in het Modemuseum in Antwerpen. Met een vriendin en de trein ben je er zo… als je geen vertraging hebt. En als wel, dan is er altijd je vriendin en je breiwerk om die extra tijd door te komen. Dat was een schitterende tentoonstelling waar ik veel vertrouwds tegenkwam qua inspiratiebronnen. Damien Hirst, Francis Bacon en, in een verrassende duo-opstelling: Dior en Cy Twombly. Kijk eens naar de details… geen wonder dat Raf Simons dit ontwerp ook weer gebruikte in zijn eerste collectie voor Dior. Het was rond. Alle foto’s die ik maakte vind je terug in het Flickralbum.

Detail Dior

 

Mooi ook, dat België zo’n bakermat is voor mode! En de nieuwe generatie staat al weer op. We zagen  veelbelovend werk van Marie-Sophie Beinke die de Momu-award 2015 kreeg. De Volkskrant deed ook al melding van het jonge modetalent. Ik kijk er met graagte naar uit.

3 juli 2015

Unforgettable: Paula Wolfert & de Marokkaanse keuken

Op Kickstarter werd ik getroffen door het project rond de Amerikaanse Paula Wolfert. Schrijfster van fantastische kookboeken, de ‘Queen of the Mediterranean’. Ze woont jaren in Marokko en komt in 1973 al met het kookboek ‘Good Food From Marocco’. In 2013 is bij haar een vroeg stadium van Alzheimer geconstateerd. Vanaf dat moment duikt zij in het onderwerp en zet zich er met hart en ziel voor in. Ze vindt een studie waaruit blijkt dat een combinatie van bepaalde voedingsmiddelen + lifestyle het proces van de ziekte in elk geval zou kunnen vertragen en… ze gaat aan de slag, om dat zo smakelijk mogelijk te maken. Ontkennen van Alzheimer is geen optie voor Wolfert.

Wolfert maakt (zolang zij dat nog kan) samen met anderen een biografisch kookboek: het project Unforgettable. Uit al haar kookboeken (negen in totaal) zoekt het team met haar fans de lekkerste recepten (ook uit haar ‘breindieet’). De financiering gaat met crowdfunding via het Kickstarter platform. En zo vond ik het.

Toeval bestaat niet… Begin jaren ’90 (van de vorige eeuw moet je er dan bijzetten, haha) ging ik naar Marokko op vakantie. Ik kwam terug met mixed feelings, maar van een ding was ik overtuigd: de Marokkaanse keuken is subliem. Op zoek naar een kookboek kwam ik er maar één tegen en daar heb ik ongelooflijk veel uit gekookt. Aan dat boek moest ik ineens denken toen Unforgettable een artikel rondstuurde uit de Miami Herald waarin het recept voor Aubergine met charmoula stond. Hé, dat woord herinner ik mij, zoiets heb ik ook eens gemaakt, maar dan met vis… waar is dat kookboek? En zo komt het dat ik 20 jaar later ontdek dat ik een grote fan ben van Paula Wolfert en haar Good food from Morocco, want dat is het kookboek dat ik indertijd stuk heb gekookt. Dat wordt Marokkaans koken dit weekend. Ook behoefte aan het gezonde en uiterst smaakvolle eten van Paula Wolfert? Al haar boeken zijn nog prima te krijgen (en de moeite waard) of schrijf je in voor haar Unforgettable project.

IMG_2428IMG_2429