Knitting NorwegianJe moet het je zo voorstellen: wat eerst vanzelfsprekend was, wordt flink nadenken. Het Noorse breien. Maar met één draad over die wijsvinger ging het op een gegeven moment best lekker. Ik oefende op de mouwen van mijn Sit Com Chic. ’t Valt best mee om een nieuwe techniek in de vingers te krijgen. Dacht ik. Maar ik had buiten Hadewych – de cursusleidster –  gerekend. Ineens moest ik met twee draden over diezelfde vinger breien. Een hele uitdaging. Wat heet. Het is geworstel van de bovenste plank. Maar af en toe heb ik nu al een ritme. Snel gaat het niet, maar dat hoeft niet. Als ik straks maar leuke wanten en zo kan breien. Toch?!

Imagine, a matter of course requires from now on seriously thinking. Norwegian knitting. But with one thread on the index finger I came along fine. I practiced on the sleeves of my Sit Com Chic. Learning a new technique turned out better than expected, I thought. But I didn’t reckon with Hadewych, the teacher. All of a sudden I had to work with two threads on the same indexfinger. Quite a challenge. To be honouse: a struggle. But now and then there is a rhythm. Fast is something different, but that’s not necessary. As long as I can knit nice mittens later. Don’t you think?

Leuk? Deel dit dan: