La rentrée heeft goed ingezet in la Douce… al mijn favorieten zijn godbetert met nieuwe cd’s gekomen en al weken zit ik me te verbijten. Ga ik ze downloaden bij de FNAC, want daar heb ik die kaart voor gekocht (maar dan heb ik de extra dvd’s niet)? Of bestel ik ze toch en neem de belachelijke verzendkosten voor lief? De redding kwam van liefpartner. Die moest voor werk in Parijs zijn en heeft rennend de halve FNAC leeggegraaid, alsof je niet hoeft te betalen aan het eind. We hebben genoten van de dvd’tjes; de komende tijd wordt het genieten van de cd’s.

Julien Clerc met zijn ‘Double Enfance’ – al 30 jaar onverminderd een goed (en aantrekkelijk) merk.

En dan de nieuwe Cali, Menteur. De romanticus pur sang, helemaal gek, helemaal hartveroverend. Dynamisch. In een felle gitaarsolo duikt ineens Matthieu Chedid op, beter bekend als “M”. Nieuwe Franse muziek, nieuwe Franse helden.

Ook Thomas Fersen heeft een nieuwe cd: ‘Le pavillon des fous’. Nog even goed luisteren, maar ik geloof dat er dit keer aanmerkelijk minder dieren een hoofdrol spelen. Ach, het fantastisch nummer van de chauve-souris die verliefd werd op een paraplui. Nou ja, iets nieuws is ook leuk.

Niet vergeten: Bénabar, eveneens nieuwe cd. Bénabar is het meest verbonden met de Franse traditie en het minst baanbrekend. Maar heel goed voor je Frans.
Het is alles heerlijk, het is alles Frans, het is alles genieten.