Het heeft iets, ook al kan de werkelijkheid erachter rauw zijn: düğün, Turks voor bruiloft. Mannen met trommels en een schel blaasinstrument maken voor de deur een hels kabaal. Muziek. De gasten komen aan in hun versierde auto’s. De mannen strak in het pak. Ondertussen staat de hele buurt op het balkon. Te kleumen, vandaag. Mee te klappen met de muziek. Tot ze naar buiten komt. De bruid, meestal in een prachtige witte moderne bruidsjurk met een rode sluier over haar hoofd. De bruidegom met een felgroene doek om zich heen. Vandaag in een smetteloos wit pak. Ze laten twee witte duiven los. Die scheerden rakelings langs me heen op weg naar de avontuurlijke vrijheid. De mannen beginnen een reidans, waarbij de eerste man in zijn rechter vrije hand een groen doekje heeft. Iedereen sluit aan, ook het bruidspaar danst mee. Dat ging het paar van vandaag niet zo goed af. Iedereen vertrekt daarna in de versierde auto’s, het bruidspaar voorop. Op weg naar hun feest. En dan? Vast niet naar zo’n avontuurlijke vrije toekomst als de duiven. Toch zwaai ik ze ontroerd na. Tja….
5 Visitor Comments
Mooie slotopmerking, ik benijd de duiven dan ook meer….
Bijzondere dag vandaag!
Tja…. wordt vervolgd???
Hoop ik toch dat het huwelijk hen zal brengen wat ze er van verwachten.
het zou een saaie boel worden als Nederland alleen uit kaaskoppen bestond 🙂
Ik denk toch dat deze vrouwen/mannen wel tevreden zijn met hun toekomst die hen met deze keus zekerheid en bescherming biedt.
Zag vanavond een jong turks stel dat ging trouwen, die voor hun traditie en elkaar hadden gekozen en daar heel blij mee waren. Dit hoort bij hen en dat kan je niet vergelijken met onze gewoontes/gevoelens.