Virpi Räisänen
(foto Heikki Tuuli)
Ergens in oktober zette iemand de link naar het prachtige droevige filmpje Transparante online. Gefascineerd werd ik door die zingende violiste in de ijzige kou. Het was de Finse (maar in Nederland wonende) Virpi Räisänen, niet zo’n naam om makkelijk te onthouden. Ze had een plaat gemaakt. Meteen besteld en de ‘Wagner Legacy‘ (luisterfragmenten) was meer dan de moeite waard. Op 9 november 2013 zagen we haar in Het Concertgebouw waar ze liederen zong uit Dvorák Cypressen en delen uit Arianna a Naxos van Haydn, Purcell’s Dido en Aeneas. Räisänen is iemand om in de gaten te houden.
Leuke bijkomstigheid: de begeleiding van Virpi was in handen van het Nederlands Kamerorkest onder leiding van Gordan Nikolić. Zij speelden ook het Strijkkwartet nr. 2 op 111 voor Brahms. En ineens hoorde ik weer dat stukje, dat adagio, dat mij zo had geraakt toen ik het een keertje los hoorde op de radio en niet op tijd kon opschrijven wat ik had gevonden.
Na afloop was er nog een borrel met jazzmuziek in de Spiegelzaal van het Concertgebouw. Gezellig.
