Vanavond zaten wij weer eens in het Bimhuis voor het optreden van Eric Truffaz (z niet uitspreken !). Een Zwitserse (?) trompettist die verder borduurt op het elektronische werk van Miles Davis.
Hij is natuurlijk geen Miles Davis, want daarvan heb ik nooit gedacht: ‘wat saai!’. En ook niet ‘wat onbeschoft’, als Davis met zijn rug naar het publiek stond, want op een belangrijke noot draaide hij zich om. Truffaz niet. En Davis had niet zoveel van die geluidvervormende pedaaltjes. Tot slot: Davis wist hoe hij met zijn demper om moest gaan, die viel er niet steeds uit! Truffaz maakt lekkere inslaapmuziek, waar wij niet wakker van liggen.
