Vanuit de trein zag ik de mannen naar het tentje lopen. Het tentje dat al een een paar weken in een weitje stond, vlakbij Office Centre West. Eén van de mannen was een politieagent zonder jasje. Je herkende hem makkelijk, aan zijn blauwe overhemd, de uitstulpingen op zijn heupen en zijn manier van lopen. Een andere man liep druk gesticulerend naast hem. Zonder twijfel zouden ze het nu ontdekken. Want natuurlijk was er iets niet pluis met een tentje in een weitje eind oktober. Zou het de buit van een overval zijn? De schuilplaats voor een kidnap? Een akelige (zelf)moord? Ik zal het nooit weten. We waren al bij Station Sloterdijk.
