Hij (of zij) moet van het bureau af van mijn partner. Mijn eenzame schoen. Schoen 2 is nergens te vinden. Ik weet nog dat ik vorig jaar op deze schoe nen van de betonnen trap ben gevallen. Ik weet nog dat ik ze naar de schoenmaker heb gebracht. Heb ik ze opgehaald? De schoenmaker die ik mijn eenzame schoen liet zien, zei van wel. Want hij had de ander ook niet. Vaag begon het me te dagen. Een schoen in een zak. Een plastic zak die ik heb weggegooid. Denk het wel. Nog een keer zoeken voor de schoen in de vuilnisbak beland? Ja! Tussen de elektriciteitsspullen. Nee, ik ben niet slordig. Echt niet.
——-
Partner says that it must off the desk. My lonely shoe. Shoe 2 is nowhere to be found. I remember that I fell down the stairs on these shoes. I remember that I took them to the shoemaker. Did I fetch them? The shoemaker whom I showed my lonely shoe, says yes. He didn’t have the other shoe either. The penny dropped. A shoe in a bag. A plastic bag that I threw away. Think so. One more time for a search action before the shoe ends in the dustbin? Yes!\Amongst the electricity gear. No, I’m not a slob. Honestly not.
