We hebben het over 1972. Op kamers. Ik kreeg van alles mee, ook een bruine Brabantia dunschiller. Een geweldig ding! Geloof het of niet. Die had ik tot zondag nog. Toen ging ie mee met een hele bestekla om een tweede leven te leiden in een kraakpand. Ondertussen had ik in dit operationele, huis een nieuwe gekocht. Ook een Brabantia. Moderner van vorm, maar net zo scherp als de oude. Alleen, raakte ie een beetje sneller kwijt dan de oude. Daarom stond ik net de aardappels voor de stamppot te schillen met de kaasschaaf. Tja. En dat is geen dunschiller.
