Misschien moet ik er maar een serie van maken: verhalen uit het treinraampje. In gepeins verzonken staarde ik naar buiten…ineens vervuilde een slordig en te hard rijdende zwarte auto mijn beeld. Daar loeide een politieauto achteraan. Nog een en nog één. Ja, ze reden de zwarte auto klem. De geluiden kon ik me wel voorstellen. Hoeveel personen zaten er in de auto? Het was voor zessen dus het had niets te maken met de executie. Of toch? En weer zal ik het eind niet weten, want we waren bij station Sloterdijk.
