Tegenwoordig mag je je er niet druk meer over maken… het is passé, niet modern en bovendien zonde van je tijd, want er verandert niets. Maar toch. In stille verbazing kan ik kijken naar het lijstje genomineerde dichters voor de VSB Poëzieprijs: vijf stuks man. Alleen maar mannen. Het zal wel… mannen zijn dichters en wij hebben de poëziealbums. Ik had twintig jaar geleden de wereld anno nu anders gedacht.
