‘Snel even een boodschapje doen’ ging vandaag niet op. En om eerlijk te zijn: als ik uit mijn doppen had gekeken was ik niet naar binnen gegaan. Ik kom dus pas bij de kassa tot de ontdekking dat er commotie, stagnatie en emotie is. Er was een overval. En och, hoe betrouwbaar is de gemiddelde getuige? De overvallers waren klein, nee, groot en gebogen. Ze hadden een pistool, welnee, het was een mobieltje. Het waren Antillianen, Marokkanen, Surinamers, Turken. Onduidelijk is of de overval was geslaagd. Wel dat ik een half uur later naar buiten mocht, omdat ik toch niets had gezien. Want ik zie – bij wijze van spreken – de koningin nog niet als ze voor me loopt. Lekker makkelijk, zei de agent!
