Er waren vandaag al heel wat mensen aan de sjouw met zo’n grote, vrolijke doos. Gesprekken in de trein behandelde de inhoud. Bij Jochie las ik ook al over kerstpakkettenvreugde. En ik? Verlangde even terug naar vroeger toen het ministerie nog dozen gaf. Er zat nooit in wat je echt graag wilde hebben. Je sjouwde je een breuk om het thuis te krijgen. Maar het was feestelijk. Oh, het ministerie zorgt goed voor ons. We krijgen een kaart met gebruikersnaam en wachtwoord. Dan kunnen we inloggen op een site waar speciaal voor ons een heel assortiment cadeaus klaar staat. Daar kunnen we vervolgens niets vinden wat we willen hebben. Dan toch maar liever een doos met spullen die we niet nodig hebben, maar die een ander heeft uitgezocht.
