In die tijd (was het jaren ’70?) breidden we allemaal. Overal. Bij vergaderingen, in de collegezalen, tijdens acties. Ik herinner me de truien die je overdwars breidde en helemaal recht. Eén keer wassen en het was een nachtjapon. Maar ach… Ineens herinnerde ik me ook het kleine cadeautje dat ik in die tijd maakte. Want ja, niet veel geld. Op pennetjes 2 met 10 of 12 steken breidde je een klein lapje. Nam het over op cocktailprikkers. Hechtte het begindraadje af. Nam genoeg garen om er een minibolletje aan te laten hangen. Een veiligheidsspeldje achterop maakte het tot een broche. De Stitch ’n Broche.
———-
In those days – the seventies? – we all knitted. Everywhere. During meetings, at university, at manifestations. I remember the jumpers we knitted sideways in garter stitch. One washing and it was a long dress. Who cared? At once I remembered the small present I made in those days. There was not much money. On needles 2 you knit a small piece. Put it on cocktail sticks. Weave in end. Make a small skein with the other yarn. A safety pin at the back makes it a brooch. The Stitch ’n Brooch.
