Ze gaf me gras. Dat is in deze drukke tijden pure ontspanning. Ik ken namelijk geen lekkerder gevoel dan met mijn tenen door het gras friemelen. Bij voorkeur in een stoeltje voor de tent in de zon met een mooi boek. De gedachte alleen al werkt rustgevend. Maar er zit ook symboliek achter. Het is gras waar lange tijd iets op heeft gestaan. Nu dat weg is, krijgt het gras weer lucht en licht om groen, groener, het groenst te worden. Ik voel me als gras.
