Vanavond zag ik het Lines 1 programma van Het Nationaal Ballet. Eerst wat historie met Apollon Musagète van Balanchine. Gedateerd, maar nog mooi om te zien. ‘Solo’ van Hans van Manen: powerdans voor drie jongens, oorspronkelijk geschreven voor de jonkies van NDT2. Die power is er nog steeds, ook met de wat ouderen van het Nationaal Ballet. Daverend applaus. Voor de maestro Van Manen en voor de dansers. ‘Do not go gentle’ is prachtig droevig. Krzysztof Pastor heeft hier sereen ballet gemaakt, het is verdriet in balans. Drink daarna even een glaasje wijn en geniet van The Concert van Jerome Robbins uit 1956. Nog steeds leuk. Als je wat bijzonders wilt zien, moet je hier een avondje voor vrijmaken.
