Als kind in Nijmegen liep ik ze allemaal: de Kaloramamars, de Rosamars, de Vierdaagse…. toen ik in de gaten kreeg dat de Dam tot Dam wandeltocht bestond (beetje laat, het bleek de tiende al) leek het me leuk om dat ook te doen. Ik schreef me in voor 18 km en stelde me een doel: ik wilde het in een tempo van 6 km per uur doen. Beetje ambitie kan geen kwaad. En dat is prima gelukt. Kreeg rond 8.15 mijn startstempel. Raakte een kwartier kwijt bij en aan de pont. En stond om 10.00 uur op de 9 km stempelplaats. Het was fris, maar mooi weer met een zonnetje. Lekker loopweer. Om 10.30 ging ik weer verder. Veel natuurschoon was er niet te zien onderweg dus er was alle reden om stevig door te stappen. Om 11.15 bereikte ik de 13 km stempelplaats. Daar werden wat druppeltjes ineens een serieuze regenbui: regenjack maar aan en meteen doorstappen. Om 12.00 uur ging ik nat maar tevreden de finish door. Yes!

Zo’n wandeltocht gaat echt alleen maar om de kilometers. Weinig moois gezien onderweg. Wat me wel lang bij zal blijven is dat de organisatie ons een aantal kilometers langs een pluimveeverwerkingsbedrijf liet lopen. Hoe verzin je het?! Ook is er veel herrie onderweg: de organisatie had muziek georganiseerd tijdens de kilometers, maar de ‘omwonenden’ ook. En dat is jammer genoeg nooit Bach of Beethoven. Volgende keer oordopjes mee. Want ik ga het vaker doen: het is een puike manier om je conditie op peil te houden en je haalt nog eens een frisse neus (al zijn er echt eerlijk waar wandelaars die lopen te roken!).