Het leuke is dat een goeie ouwe getrouwe je toch ineens kan verrassen. Dat deed Het Nationaal Ballet gisteren met de klassieker Het Zwanenmeer. Over de figuur Von Rothbart en de oorsprong van het verhaal schreef ik trouwens ooit een lezenswaardig artikel voor het Magazine van Het Nationaal Ballet.

Lyrisch ben ik over James Stout als Von Rothbart.  Wat een dreiging, power en uitstraling! Dit was voor het eerst dat ik Clint Farha in die rol vergat. Bob Karman maakte trouwens een prachtfoto tijdens de repetitie. Stout liet goed zien wat een prachtig kostuum Von Rothbart draagt. Josef Varga en Larissa Lezhnina dansten de hoofdrollen. Josef was een zachte tedere Siegfried; kracht kwam uit de sprongen. Larissa was een afstandelijke Odette en arrogante Odile. De grootste verrassing was het corps de ballet. Spatgelijk en met heel veel expressie! De karakteristieke Rudi van Dantzigiaanse massadansjes explodeerden. Niet vergeten: Holland Symfonia speelde de sterren van de hemel. Het was genieten.

Als ik jullie was, zou ik dat ook doen. Koop een kaartje, ze zijn er in alle prijsklassen. Ga lekker op tijd en neem de inleiding mee (die begint drie kwartier voor de voorstelling). Kies voor een avond of een middag (neem de kinderen mee) en laat je overweldigen door de bewegende droom die Zwanenmeer heet.