Florent Pagny zingt:
Puisqu’ici tout est négociable – want hier kun je over alles onderhandelen
Mais vous n’aurez pas – maar wat u nooit zult krijgen
Non vous n’aurez pas – nee, wat u nooit zult krijgen
Ma liberté de penser – is mijn vrijheid van denken.Is dat wel zo? Als je andermans idee van vrijheid opgedrongen krijgt, kun je dan nog bedenken dat er een eigen vrijheid kan bestaan?
Regelmatig luister ik in stijgende verbazing naar wat Bush zegt over vrijheid.
Vrijheid elders blijft de beste garantie voor de binnenlandse veiligheid van de Verenigde Staten. Vrijheid voor burgers bij hun economische beslissingen is de beste garantie voor welvaart. In zijn inauguratietoespraak stelde hij als doel voor de VS het bevrijden van de wereld van iedere vorm van tirannie. In twee weken tijd devalueerde de vrijheid nog verder. Onlangs verklaarde Bush Saoedi-Arabië, Egypte, Syrië en Iran tot landen waar ze toch nodig iets moeten veranderen…
Hoe vrij is opgedrongen vrijheid? Hoe vrij is het om in het vrijheidsmodel van Bush te moeten leven? Ergens, in de loop van de geschiedenis, is er iets helemaal verkeerd gegaan met het vrijheidsidee bij de Amerikanen…
De Canadese schrijver Louis Gauthier heeft het beter begrepen: La liberté, c’est un cadeau qu’on se fait à soi-même (vrijheid is een cadeau dat je jezelf geeft).
