3 juli 2016

Het nerveuze paard bedwingen…

Tussen mij en onze auto bestaat een haat-liefdeverhouding. Zozeer dat ik er al tijden niet echt meer in rijd. Omdat op die manier je zelfstandigheid een aardige knauw krijgt ben ik angsthaasrijlessen gaan nemen. De uitslag was duidelijk: u heeft een goede voertuigbeheersing, u rijdt veilig, u rijdt alert, er zit iets tussen uw oren. Klopt, een heel hoofd vol spookgedachten. Maar het heeft wel geholpen. Om er nog een laagje zekerheid bovenop te doen hadden we ons ingeschreven voor een bijzondere training remmen en slippen en zo. Daar had ik al de hele week buikpijn van en op de dag zelf wilde ik eigenlijk niet meer. Toch meegegaan… ik kan altijd nog toeschouwer zijn, dacht ik. Maar… dankzij de support van Eric van Prodrive Training en mijn eigen man vond ik mijzelf ineens achter het stuur van de auto op een spekgladde weg. Ik kan dat aan… ! Een noodstop kan ik ook maken en iets ontwijken. Dat geeft weer een stuk meer zelfvertrouwen. Enne… ik vond het best een beetje leuk, al was ik doodmoe aan het eind.

0CEE6BD1-BAE6-4D08-998E-C26B93D45F80

1 juli 2016

Marten en Oopjen: ze moesten eens weten…

Ze moesten inderdaad eens weten… dat ze nu zo’n beetje ‘celebrities’ zijn. Dat mensen zich (en elkaar) verdringen om hun portretten te zien. En zo brengt het Rijksmuseum het ook in een geweldig filmpje.

Wij bezochten een lezing over de twee schilderijen. Wat verhalen over de aankoop, de achtergrond en de restauratie. Dat was leuk.

IMG_4324

Daarna bezochten we de schilderijen, maar dat was geen succes. Een hele horde leeftijdgenoten nam bezit van de schilderijen om foto’s te maken en selfies. Ik kon vrij weinig personen betrappen op aandachtig kijken. We komen een keer Heel Erg Vroeg terug.

IMG_4325

30 juni 2016

Borduurwerk met een verhaal en een boom, een boot en een pagode ….

(Scroll down for English.)

Na mijn avonturen met mijn jaren ’70/’80 borduurtje, kon ik de verleiding niet weerstaan toen ik in de tijdschriftenhandel die goeie ouwe CrossStitcher zag liggen. Niet in het minst om de freebie die daar bij zat: a willow pattern button necklace. En ziehier, het is gemaakt.

IMG_4313

Per patroontje  voorzag het tijdschrift dat ik er een uur over zou doen. Dat is niet helemaal uitgekomen (helemaal niet). Maar ik had er wel lol in. Heel veel lol zelfs. De patroontjes deden mij erg denken aan Chinees blauw porselein. Zie de foto hieronder van een kom met een gedicht en een rivierlandschap met boot in onderglazuur blauw, anoniem, ca 1625 – ca. 1650 zoals de catalogus van het Rijksmuseum (waar de foto uitkomt) mij vertelt. Ik hou wel van dit porselein. En daarom was het een leuk werkje, waar ik blauw en blij van werd.

kom met een gedicht

 

kom met een gedicht

After finishing my seventies/eighties embroidery I could not resist buying ‘Cross Stitcher’. Especially because of the freebie:a willow pattern button necklace. And: it is finished. The magazine told me that one little pattern would took me one hour. They are not good predictors, it took me much longer. But I liked it. A lot. The patterns reminded me of Chinese blue  porcelain. See the picture of the bowl with a poem and a river scenery with boat in under glazing blue, anonymous, around 1625 – 1650 as the catalogue of the Rijksmuseum (source of the picture) tells me. I love this kind of China. And therefore it was a nice project, which made me blue and happy.

29 juni 2016

Op bezoek bij Lies…

We zien elkaar niet zo vaak, want er zit 2,5 uur treinen tussen. Dat zouden we best anders willen, want met elkaar is het altijd fijn. We delen hobbies, interesses, meningen en zorgen en dan kun je toch echt uren praten. Ik was bij Lies in Goes. We praatten en dat deden we op de tuin en in de tuin, we aten lunch en diner, we genoten van het Zeeuwse landschap en de Zeeuwse lucht. En onderwijl maakten onze handen ook nog wat… handwarmers, sjaals, truien en sokken. Ik plukte bloemen op de tuin en uit de berm. Zo geurt de dag nog na.

IMG_4305

18 juni 2016

Van oude dingen…

Opruimen. Altijd nuttig. En dan kom je een borduurwerkje tegen. Keurig in een plastic zakje met het oude Libelle patroon erbij. Een patroon uit een tijd dat de telefoonnummers nog geen tien cijfers hadden, een tijd dat de gulden het wettig betaalmiddel was en een vrouwentijdschrift haar lezeressen een plezier deed met een patroon van een minimerklapje. Niet één, maar vier. Wie weet uit welk jaar het komt mag het zeggen.

Blijkbaar had ik wilde plannen, want de lap waarop ik met ‘Borduur paars-blauwe viooltjes,…’ ben begonnen is groot genoeg voor vier van die dingen. Ik vond ook het bijbehorende borduurgaren, keurig in een doos, op van die kartonnetjes met het nummer erop. Ik vond alleen geen borduurring. Die ben ik gaan kopen. En aan de slag. ’t Is best inspannend, maar geholpen door de ook gevonden loep van wijlen schoonmama is het zelfs leuk.

IMG_4204 IMG_4205