Vroeger – toen ik nog geen pensionista was – werd je na de vakantie van de ene op de andere dag weer in het gewone leven gegooid door je werk. Dat nu is verleden tijd en ik geniet er enorm van. We hadden vorige week nog prachtig Spaans weer, dus we aten elke avond op het balkon.

gado gado op het balkonIn het weekend moesten er weer een geluidsdingen heen en weer gereden worden naar Buren. Dat deden we eerder. Ook dit keer deden we boodschappen in de boerderijwinkel.   We kochten zelfs zoveel dat we een flinke schaal zoete pruimen, oh, als eieren zo groot, gratis erbij kregen.  Daarna wilden we met de auto op het pontje. We passeerden een bord met ‘Echteld’ en dat opende herinneringen bij mijn lief over jeugdvakanties en een grootvader die daar dominee was. Dus gingen we naar Echteld. We liepen wat rond en zagen de heel oude kerk en wellicht het huis van de dominee.

We spraken iemand aan… de domineesvrouw. En voor we het wisten opende de scriba de kerk voor ons. En inderdaad, grootvader hing er tussen de dominees. Het is trouwens een prachtige kerk, die kerk van Echteld, met schitterende muurschilderingen. En Echteld heeft erg aardige bewoners. Het oude domineeshuis staat nu te koop als kantoorvilla. Een prachtig huis, maar een beetje ver van Amsterdam.

Het pontje hebben we niet gevonden, wel kasteel Amerongen en we aten bij restaurant Bentinck. Zeer de moeite waard. Kasteel en restaurant brachten het boek Mevrouw Bentinck of Onverenigbaarheid van Karakters van Hella Haasse in gedachten. Zo hadden we eten op hoog niveau met een discussie van niveau!

Hadden we dit alles als dagje uit geprogrammeerd, dan was het waarschijnlijk niet gelukt. Al zwervend ging het met gemak. Nederland is mooi, hoor. Echt wel.

Leuk? Deel dit dan: