Niet van plan om in het Frans te gaan bloggen, maar dit is een mooie omschrijving van onze vakantie. We hadden het naar ons zin. We reden naar Troyes, deden daar onze eerste vakantieavond in Frankrijk met oesters en tartare de tomates. Vervolgens reden we door naar de Isère en sloegen onze tent op in Saint Laurant en Beaumont,  Camping Belvédère de l’Obiou. Die camping hadden we zelfs gereserveerd! Prachtige ruime plaats voor onze tent en aan de rand van het Parc des Ecrins (die zijn modern zeg, ze zitten zelfs op Facebook).

Toch bleken we vrijwel elke dag een uur te rijden: de wandelingen die we uitzochten lagen in het hart van de Ecrins. We waren er eerder geweest, in 2004 om precies te zijn. We kampeerden toen in La Bérarde, een gehucht aan het eind van de weg, waar de wereld ophoudt en de bergen begonnen. Je kwam daar via het engste weggetje van de wereld. Vrijwillig heb ik dat nu weer gedaan en ja, het weggetje is supereng. Maar eigenlijk is maar één kilometer supereng en we wandelden er twee van de heerlijkste wandelingen. We gaan dus terug (en dan blijf ik gewoon 2 weken aan het eind van die wereld zodat ik maar 1 x heen en 1 x terug hoef). We hadden demi pension in Le Champ de Pin: dat is wandelen tot je er bij neervalt, douchen en aanschuiven voor een driegangenmaaltijd! Verwennerij.

De terugreis hadden we midden in de week gepland vanwege ‘zwarte zaterdag’. Geen grote stad dit keer, maar zomaar een plaatsje in de Vogezen: Val d’Ajol, waar we de nacht doorbrachten in Hotel La Residence. Een toevalstreffer! Een statig oud hotel, met eigen park en zwembad en een luxe restaurant. Op het menu de terroir stond een Strudel d’Escargots de Cleurie aux Girolles, snel vertaald een slakkenloempia, hoe verzin je het?! Verrassing van de avond was de risotto d’épeautre. Risotto van spelt (en dat moesten wij ook opzoeken). Al geprobeerd na te maken (wat een werk!), kwam in de buurt, maar we gaan toch het recept vragen!

Nu thuis. En dadelijk weer aan het werk. Eerst nog even de Hollandse hittegolf. En wat cultuur en zo. Morgen.

Tussen twee feesten in. Kerstmis. Mijn verwachtingen zijn altijd te hoog gespannen. Geen idee waarom. Familiefeest is het al jaren niet meer. Niet eigen en niet aangetrouwd. Misschien kwam het dit jaar door de super gezellige verjaardag van nichtje Evelien, een dag ervoor. Babbelen, hapje, kwebbelen, drankje, kinderen voor de televisie, ‘grote mensen’  aan de tafel. Het gaat nergens over en het gaat toch over alles. Eigenlijk wil je dat dan met kerst evenzeer. Evengoed: later ingehaald door een overdosis domme films en veel lachen. We gaan ons nu verheugen op een jaarwisseling met vrienden.

Ook nog gedaan: 2e kerstdag de opera Orestes in het muziektheater. Dat is nogal een bloederig verhaal en de regisseur had niet veel moeite gedaan om daar iets subtielers van te maken. Voeg daar niet direct toegankelijke moderne muziek aan toe (die af en toe wel mooi was) en je hebt een erg lege zaal. Daarentegen is er voor De Notenkraker en de Muizenkoning geen kaart meer te krijgen. Alle avonden en middagen uitverkocht! Ik mag het nog één keer zien, morgen. Heerlijk.

Verder: lekker breien en voorbereidingen treffen voor de super dessert taart die ik zaterdag wil presenteren. En ook nog met vriendin naar Tilburg. Geen idee wat we daar gaan doen, maar het wordt vast blogleuk. Sinds 15 december van dit jaar zit ik trouwens in mijn 9e blogjaar… niet onverdienstelijk.

All good things must come to an end, says the proverb with which I don’t agree. I could easily be on a holiday for the rest of my life. Especially in the Val di Rhêmes in Italy where our holidays ended.

As planned we started in Slovenia. We first stayed at Camp Soca in Bovec. Great camping, great hikes, but oh my, it was so hot. So we only hiked once. And went to Italy twice. We ate the best trout ever in the camping’s restaurant! The camping offered a WIFI-spot in the bar, where it was enjoyable in the evenings.  Still, we thought a lake would be more refreshing, so we went to the Lake Bohinj. We stayed at Camp Danica. Great place, we even had a internet connection in the tent. I can tell you: very addictive.

DH had this memory lane idea: he wanted to go to Krk, Croatia, where he stayed as a kid. If we learned something this holiday, it is that memories aren’t the best holiday guides. In about 35 years Krk changed in an easy accessible island (via a bridge instead of ferries) with many tourists. Loads of tourists. No fun. Great camping though, camping Pila in Punat (internet yes, on the most unexpected places). Our greatest challenge: make the lady at the reception desk laugh! We succeeded.

We traveled on. Italy! Finally. We went to the Veneto area and found ourselves in Bassano del Grappa on the campsite Santa Felicita. Now that is a place I can recommend! No cooking necessary, because a very good and inexpensive restaurant is your neighbour: L’Antica Abbazia. Do as the Italians do, enjoy an exquisite dinner.  I loved shopping in Bassano (the Italian H&M is a cool (airco) must: Oviesse). We went to Asolo - such a lovely place. But it was hot, hot, hot. That’s the second thing we learned about ourselves this holiday: we are great sun lovers, but we don’t like the heat. We know where to find this. So, on the road again.

To the mountains this time and we finally found our paradise on earth: camping Val di Rhêmes in Gran Paradiso. Lots of Italians there and I loved their Bon Giorno! and Buona Sera! Always said with an exclamation mark (or two or three), always expressing more joie de vivre than you can handle, often shortened to Giorno! or Sera! We did two great hikes and stayed there till the end of our holidays. Next year, we go to the Gran Paradiso and this camping of the Louvin family straight away.

We drove home via Strasbourg, where we made the second memory lane mistake. We stayed at the Maison Rouge hotel which I enjoyed so much on a business trip some 25 years ago.  A bit past glory nowadays. And Strasbourg, being a UNESCO place, was much more crowded than I remembered. Oh, we loved shopping at the FNAC and Galeries Lafayette, but the historical centre was not our cup of tea. We ate, however, exquisitely. At ‘Chez Yvonne’.

And now, home again. Preparing for work. Preparing for my exam in October. I would not mind winning the lottery.

We were in Ireland for a few days. After arriving at Cork we drove straight to Killarney to our guesthouse Fairview. We were so friendly received. Beautiful room. Great breakfast (full Irish) served by Tommie, who wears a bow tie even at 8 in the morning. We did the Ring of Kerry and because it is off season we enjoyed it practically alone. That was great. We did not see any puffins, or whales, or dolphins, because it was not their season too. That was not so great, but a good reason for coming back. As if you need a reason to go back to Ireland.  We went to Dingle and we did Valentia Island (three times because of the wrong direction and a ferry that didn’t go). On our way back we stayed in Cork (not again) and we finished in Kinsale. We had, by the way, very fine weather.

Now, it is waiting for spring to come. We have had enough winter. For years, if you ask me.

There’s knitting too. I started these on the way to Switzerland in the car. Travel project. Knitted while hiking and finished them today, because I bought a new skein of JaWoll Silk for Mart. Finally he wants knitted socks. Yes, sometimes it is here very, very cold and I always have very, very warm feet, because of my self knit socks. That makes jealous. Besides the 4 sport shops in the village of Pontresina, there is a little yarn shop (with lots of other nice things). I bought a ‘Knauel’ of Jawoll Silk and started tonight. In the Knauel/skein I found a little bobbin with reinforcement yarn in the same colours. Cool!