28 juni 2018

Absoluut Kwab

Rijksvrienden hebben een streepje voor en daarom mochten wij op 27 juni 2018 naar een preview van de nieuwe tentoonstelling in het Rijksmuseum: Kwab – Dutch design in de eeuw van Rembrandt. In alle zalen heerst dan drukte en vriendin Daphne en ik liepen in koninklijke rust door Kwab. Wat een woord! Wij hadden er nog nooit van gehoord en eerlijk gezegd zijn we er nog niet uit wat we er van vinden. Mooi? Lelijk? Maar het laat je niet los. Het is misschien ook wel een stiekeme manier van het Rijksmuseum om het zilver onder de aandacht te brengen.

Behalve zilver zit kwab ook verborgen in behang van leer met goudbeslag (!), schilderijlijsten en poten van tafeltjes. Het is een stijl met bizarre vormen, die soms doet denken aan Jugendstill, maar door het gebruik van monstertjes, ‘beenderen’ en doodkoppen toch veel minder lieflijk is. Wij hebben ook geleerd dat iets kwab kan zijn, maar ook niet absoluut kwab. Een formulering die wat ons betreft voor van alles bruikbaar is.

Het spectaculairst is de setting, het decor, waarin de stukken staan. Ontworpen door Keso Dekker, die ik beter ken van zijn werk van Het Nationaal Ballet. Dekker heeft ervoor gezorgd dat zelfs als je absoluut niet kwab bent, deze tentoonstelling toch fascineert door wat hij met de zalen heeft gedaan. En let vooral op de zaal met streepjes op de grond en spiegels als plinten: zeeziekte ligt op de loer.

9 juni 2018

Jonge man schildert jonge man

We rennen een beetje achter de tentoonstellingen aan op het moment. Vorig week zagen we op het laatste nippertje High Society (pikant detail: we waren een dag te vroeg voor de preview). Er hingen een paar beeldschone vrouwen, maar Rembrandt stal de show. De poetsbeurt had Marten en Oopje goed gedaan! Ze straalden je letterlijk tegemoet.

En nu vandaag deze jonge patser die een maandje in de Hermitage hangt. De vondst van Jan Six. De jonge man van het portret zou anno nu verveeld in zijn veel te dure sportauto veel te hard over de grachten rijden. Toen liet je je portret schilderen, of je vader zorgde ervoor. Als kunstenaar koos je een trendy jonge schilder. Gehuld in rijk kant (hoe dát geschilderd is…. zwart op wit en niet omgekeerd), weelderig fluweel en zachte leren handschoenen. Het resultaat is verbijsterend.

We hadden vanmorgen geluk… we waren heel vroeg en het was zo, zo rustig. Ik denk niet dat we nog eens de kans krijgen zo ongestoord en zo dichtbij naar dit schilderij te kijken. Als we het nog een keer zullen kunnen zien. Want Six gaat het verkopen. Ik hoop van harte aan een museum, want ik vind het niet kloppen dat werk van Rembrandt ergens boven het bed hangt van een rijke patser. Ik vind dat Rembrandt van ons allemaal is.

24 januari 2017

Maandag – blogdag + Audrey et Hubert

Ja, goede voornemens kun je natuurlijk altijd maken… uit onderzoek is gebleken dat die na een week al verwateren. Het zijn korte onrustige nachten met veel dromen, waar ik me vrijwel niets van herinner. De dingen die nog moeten vlechten zich door de dingen die al zijn geweest. Zo hield de tandarts (moest ik een afspraak mee maken) een pleidooi voor le petit robe noir (ik bezocht de Givenchy tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum). Voor mij zijn het drukke dagen. Ik moet alles opschrijven anders vergeet ik het. Reden te meer om te bloggen. Zou je zeggen. Als geheugensteuntje. Als ‘zo was het’.  Althans, ‘zo vond ik het’. Wat vond ik van Givenchy? De tentoonstelling was mooi ingericht, maar er bleek overduidelijk uit dat Givenchy niet een echt vernieuwende modeontwerper is geweest. Wel een meester in elegantie, in fraaie lijnen die iemand (met het juiste figuur) mooier maken. Het is vakmanschap waarnaar het goed kijken is. En dan is het klaar. Wel een leuke middag gehad. Maar een zo’n drukke dag is ook een dag pas op de plaats, want erg moe. Ooit gaat het vast beter.

29 juli 2016

Hoe ver het was en … hoe warm…

Morgen zijn we een week weg. We vertrokken op zaterdag, niet eens heel vroeg en brachten de nacht door in Clermont-Ferrand. Door naar Bagneres de Luchon, 2 nachten in hotel Majestic en een majestueuze tocht met de teleporté boven naar de berg. Pyrenez-vous. Veel koeien (bleh), maar ook veel bloemetjes. Een stuk leuker. Door naar Spanje. Prachtige tocht door vreemd landschap. Eindstation: Siguënza, waar we sliepen in het kasteel. En weer door… naar Madrid.

Hier, in Madrid is het definitief te heet. In de zon voel je je gebakken worden. Daar gingen we niet voor. Wel voor de tentoonstelling van Jeroen Bosch in het Prado, want die tentoonstelling hadden we gemist in Nederland. Nou, om eerlijk te zijn… het was hier net zo goed of misschien wel beter. El Bosco kreeg een zee aan ruimte in dit museum. Je had kortom steeds de mogelijkheid om de schilderijen van dichtbij te bekijken. Daarnaast, nieuwe aanwinst in het museum: de Madonna met de granaatappel van Fra Angelico. Wat een pracht, wat een pracht. Dat gouden kleed op de achterkant lijkt in het echt ook wel stof. Te mooi voor woorden. virgin_pomegranate

Onze laatste dag in Madrid brachten we door in Museo Thyssen-Bornemisza. Daar was een tentoonstelling over Caravaggio. Altijd mooi. En het museum zorgt dat jullie er ook even door kunnen lopen: wandel mee. Maar allemachtig wat hangen er verder nog supermooie dingen in dat museum. We zijn er uren aan het zwerven geweest. Af en toe snel een zaal door en soms even langer blijven staan, bijvoorbeeld voor Magritte’s La clef des champs. Bijna ongelooflijk, dat deze mensen schilderijen konden kopen in deze hoeveelheid . Dan krijg je een spectaculaire collectie. Madrid is een heerlijk relaxte stad. We komen er vast terug.

1 juli 2016

Marten en Oopjen: ze moesten eens weten…

Ze moesten inderdaad eens weten… dat ze nu zo’n beetje ‘celebrities’ zijn. Dat mensen zich (en elkaar) verdringen om hun portretten te zien. En zo brengt het Rijksmuseum het ook in een geweldig filmpje.

Wij bezochten een lezing over de twee schilderijen. Wat verhalen over de aankoop, de achtergrond en de restauratie. Dat was leuk.

IMG_4324

Daarna bezochten we de schilderijen, maar dat was geen succes. Een hele horde leeftijdgenoten nam bezit van de schilderijen om foto’s te maken en selfies. Ik kon vrij weinig personen betrappen op aandachtig kijken. We komen een keer Heel Erg Vroeg terug.

IMG_4325