28 juni 2018

Absoluut Kwab

Rijksvrienden hebben een streepje voor en daarom mochten wij op 27 juni 2018 naar een preview van de nieuwe tentoonstelling in het Rijksmuseum: Kwab – Dutch design in de eeuw van Rembrandt. In alle zalen heerst dan drukte en vriendin Daphne en ik liepen in koninklijke rust door Kwab. Wat een woord! Wij hadden er nog nooit van gehoord en eerlijk gezegd zijn we er nog niet uit wat we er van vinden. Mooi? Lelijk? Maar het laat je niet los. Het is misschien ook wel een stiekeme manier van het Rijksmuseum om het zilver onder de aandacht te brengen.

Behalve zilver zit kwab ook verborgen in behang van leer met goudbeslag (!), schilderijlijsten en poten van tafeltjes. Het is een stijl met bizarre vormen, die soms doet denken aan Jugendstill, maar door het gebruik van monstertjes, ‘beenderen’ en doodkoppen toch veel minder lieflijk is. Wij hebben ook geleerd dat iets kwab kan zijn, maar ook niet absoluut kwab. Een formulering die wat ons betreft voor van alles bruikbaar is.

Het spectaculairst is de setting, het decor, waarin de stukken staan. Ontworpen door Keso Dekker, die ik beter ken van zijn werk van Het Nationaal Ballet. Dekker heeft ervoor gezorgd dat zelfs als je absoluut niet kwab bent, deze tentoonstelling toch fascineert door wat hij met de zalen heeft gedaan. En let vooral op de zaal met streepjes op de grond en spiegels als plinten: zeeziekte ligt op de loer.

9 juni 2018

Jonge man schildert jonge man

We rennen een beetje achter de tentoonstellingen aan op het moment. Vorig week zagen we op het laatste nippertje High Society (pikant detail: we waren een dag te vroeg voor de preview). Er hingen een paar beeldschone vrouwen, maar Rembrandt stal de show. De poetsbeurt had Marten en Oopje goed gedaan! Ze straalden je letterlijk tegemoet.

En nu vandaag deze jonge patser die een maandje in de Hermitage hangt. De vondst van Jan Six. De jonge man van het portret zou anno nu verveeld in zijn veel te dure sportauto veel te hard over de grachten rijden. Toen liet je je portret schilderen, of je vader zorgde ervoor. Als kunstenaar koos je een trendy jonge schilder. Gehuld in rijk kant (hoe dát geschilderd is…. zwart op wit en niet omgekeerd), weelderig fluweel en zachte leren handschoenen. Het resultaat is verbijsterend.

We hadden vanmorgen geluk… we waren heel vroeg en het was zo, zo rustig. Ik denk niet dat we nog eens de kans krijgen zo ongestoord en zo dichtbij naar dit schilderij te kijken. Als we het nog een keer zullen kunnen zien. Want Six gaat het verkopen. Ik hoop van harte aan een museum, want ik vind het niet kloppen dat werk van Rembrandt ergens boven het bed hangt van een rijke patser. Ik vind dat Rembrandt van ons allemaal is.