19 juni 2015

De kleur van Coco

Schrijft ze eindelijk weer eens een blogje, gaat ze over lipsticks schrijven…! Is ze make-up blogger geworden? Nee, hoor. Maar dit fraais wilde ik toch wel even met jullie delen. Want wat ziet dit probeersetje van de nieuwe kleuren lipstick van Chanel er prachtig uit. Modern, gedurfd en toch stijlvol. Net Coco! IMG_4130 IMG_4129 IMG_4128 IMG_4127

17 augustus 2012

Que la montagne est douce…

Niet van plan om in het Frans te gaan bloggen, maar dit is een mooie omschrijving van onze vakantie. We hadden het naar ons zin. We reden naar Troyes, deden daar onze eerste vakantieavond in Frankrijk met oesters en tartare de tomates. Vervolgens reden we door naar de Isère en sloegen onze tent op in Saint Laurant en Beaumont,  Camping Belvédère de l’Obiou. Die camping hadden we zelfs gereserveerd! Prachtige ruime plaats voor onze tent en aan de rand van het Parc des Ecrins (die zijn modern zeg, ze zitten zelfs op Facebook).

Toch bleken we vrijwel elke dag een uur te rijden: de wandelingen die we uitzochten lagen in het hart van de Ecrins. We waren er eerder geweest, in 2004 om precies te zijn. We kampeerden toen in La Bérarde, een gehucht aan het eind van de weg, waar de wereld ophoudt en de bergen begonnen. Je kwam daar via het engste weggetje van de wereld. Vrijwillig heb ik dat nu weer gedaan en ja, het weggetje is supereng. Maar eigenlijk is maar één kilometer supereng en we wandelden er twee van de heerlijkste wandelingen. We gaan dus terug (en dan blijf ik gewoon 2 weken aan het eind van die wereld zodat ik maar 1 x heen en 1 x terug hoef). We hadden demi pension in Le Champ de Pin: dat is wandelen tot je er bij neervalt, douchen en aanschuiven voor een driegangenmaaltijd! Verwennerij.

La Bérarde

De terugreis hadden we midden in de week gepland vanwege ‘zwarte zaterdag’. Geen grote stad dit keer, maar zomaar een plaatsje in de Vogezen: Val d’Ajol, waar we de nacht doorbrachten in Hotel La Residence. Een toevalstreffer! Een statig oud hotel, met eigen park en zwembad en een luxe restaurant. Op het menu de terroir stond een Strudel d’Escargots de Cleurie aux Girolles, snel vertaald een slakkenloempia, hoe verzin je het?! Verrassing van de avond was de risotto d’épeautre. Risotto van spelt (en dat moesten wij ook opzoeken). Al geprobeerd na te maken (wat een werk!), kwam in de buurt, maar we gaan toch het recept vragen!

Nu thuis. En dadelijk weer aan het werk. Eerst nog even de Hollandse hittegolf. En wat cultuur en zo. Morgen.

24 november 2008

Les vacances de madame yvonnep

 This has been my backyard for 2 weeks and it was good. Especially because they had decided to silence the churchbells after November 11th. We lived here almost the life of the farmers of Onoz, a little village in the French Jura. We did have a well equiped kitchen, and because we for once had time enough we made the most delicious dishes. And… we hiked. 

 We made wonderful trips à pied and with the car. We saw quite a lot of the Jura. On the whole the weather was good, sometimes even lovely with sun and some snow. We only had two days of rain. Not bad at the end of the year.

 I even found some great yarn: Phildar Soie that comes in shades of grey. Very difficult to photograph and very subtle. Even the colours on the online shop aren’t correct. It’s beautifully soft and I plan to make the Raha Scarf from Knitted Lace of Estonia by Nancy Bush.

I frogged a lot. Firm decisions. There is too little knitting time to go for imperfect projects or otherwise things that aren’t the way you like it. I knitted a lot on Mart’s Sweater, which is coming out fine. It’s from pure Alpaca and he was very amazed to see the animals when they made the front page of the papers.

I finished one of these Mad Weaver Socks (Ravelry link). They look very complicated but just do as the pattern says and it’s a piece of cake. Only thing is that they are so very small, but they will be just right for my little cousin. The yarn is great. It’s hand dyed Trekking, colour Trinidad, and it’s wonderful to knit with. It feels like it will be great socks to wear.

  I finished these (Ravelry link). This was knitting with handicaps. One of my harmony needles broke on them and though those needles come in six because you never know, I couldn’t find that sixth needle. I really should have used a bigger size needles than 2.5 (european) for this yarn from Gerda’s Wolwereld. They don’t feel at all like a nice wear, but surprise, surprise, they are great on the feet and, thanks to the pattern, are a great fit too.

Well, that’s it, folks. Tomorrow back to work.

27 augustus 2008

Si, si, si!

 Si, we said yes! It was a wonderful day. It almost didn’t rain and there were a lot of people. I felt almost famous. The wedding ceremony was as we wanted it: a laugh, a small tear and fast. And though the Wim T. Schippers Chamber is now about 21 years old there were still people who didn’t know it has a merry go round. A marry go round in this case. This was fun!

We had a lovely informal afternoon party at Open. The Wedding Cake was beautiful and the one little bite I had tasted deliciously. Well, we will have our own party later at De Konditorei of De Taart van mijn Tante. De Prosecco was sparkling gold. The company was merry and gay!

And then there was this surprise. This unbelievably touching and wonderful surprise. 62 knitters created a blanket for me. Yvon Storm in the Attic dyed the softest Blue Faced Leicester + Alpaca in the most beautiful colour green you ever saw. It’s like a fresh mountain meadow in spring. Thank you, dear namesake, you did a great job. Froukje, Lies & Emile did the organising and kept the secret awfully secret. It was great. Thank you all knitters… you all did a great job. I was so so moved…
You can see it for yourself on YouTube. Thank you all…again.

Next day we left for Paris. We were so tired. The most exciting thing we did was reading in the Parc du Luxembourg and buying some music and – very French – an ‘Agenda de l’Enseignant’.
We are back, I have been working now since Monday and the newly weds have temporarely been separated: DH (lol) is in Germany, I think. So there finally was some time to blog. And to knit. Which is what I’ll do tonight. Finish things. For example. To blog more.

11 augustus 2007

Ratatouille

Ratatouille à Paris

Gaan we koken? Nou nee, voor goeie recepten moet je bij haar zijn. Maar als je van culinaire strapatsen, lekker eten en Parijs houdt dan moet je naar de bioscoop. Naar Ratatouille om precies te zijn. Inderdaad, snelle dialogen, rappe humor, een vleugje engagement en iedereen kan koken. Zelfs de Fransen zijn dol op de film! Kijk zelf op joetjoep:

Recipes? Well no, for the art of cooking you have to be at hers. But for culinary extravagances, good food and Paris you have to go to the cinema. To Ratatouille to be precise. Yes, swift dialogues, fast fun, a touch of commitment and everybody can cook. Even the French love the film! Look for yourself op Youtube!