De Wilde Keuken van Wouter Klootwijk is een leuk programma om naar te kijken. Afgelopen week ging de aflevering over ‘uitvinders’. We keken onze ogen uit naar iemand die iets slims deed met draadjes en mosselen en een slimme vinding met wind- en waterenergie. Maar waar we helemaal van uit ons dank gingen was van het item over Koppert Cress! We geloofden onze oren niet: blaadjes die naar oester smaakten of naar wat dan ook….

Maar het is waar! De volgende dag kwamen wij die blaadjes met vreemde smaakjes namelijk tegen bij de Sligro en wij konden ons niet bedwingen en kochten ze. Oesterblaadjes smaken echt naar oester, althans, ze smaken zilt en oesterachtig, maar de substantie is plantje. En dat is wat mij betreft een groot voordeel op de oester. Ze zijn wel goedkoper dan de oester (al zijn deze blaadjes nu weer relatief duur).

Het zijn geen plantjes waar het bedrijf een smaakje aan toevoegt, nee, de plantjes smaken van zichzelf zo. Het zijn zaailingen van natuurlijke planten. Mooi he?

We kochten ook nog de Sechuan Cress, dat prikkelt op de tong als champagne en echt, echt, het tintelt op de tong. Niet te geloven wat zo’n plantje met je doet! Het recept dat op de website staat met dit prachtige groene plantje is al even uitdagend als het plantje zelf.

We genoten van het enthousiasme en de passie van Rob Baan van het bedrijf en geloven helemaal in zijn producten. Ook enorme smaakmakers voor mensen zoals ik, die nu bijvoorbeeld proberen aan de vegan challenge mee te doen. Dat maakt Koppert Cress weer een stuk gemakkelijker. Als je ook ziet hoe het wordt geproduceerd (een slim gebruik van ledlampen en lichtkleuren) dan blijf je je helemaal verbazen. Ik vind het echt de innovatie voor de toekomst: gezond eten, goed voor dier en milieu en toch super, super lekker!

Donderdag 29 november ben ik, samen met nog minstens 30 andere vrouwen, gestart met een Detox programma in de sportschool BBB. Het is gebaseerd op het boek “In 28 dagen van gifbelt naar tempel” van Jacqueline van Lieshout. Waarom zo’n toestand? Nou, omdat ik nog wat laatste kilo’s wil afvallen en mijn lijf  even in een andere stand wil zetten dan de Weight Watchers modus. Dat geeft weer wat progressie. Maar ook: ik houd wel van die uitdagingen om gewone dingen eens op een andere manier te doen of eens een korte tijd niet te doen.

Is het lastig? Ach, je moet wat gewoonten doorbreken, maar zo spectaculair is dat nu ook weer niet. Geen koffie. Ik had twee dagen knallende koppijn. Geen brood. Beetje typisch, omdat dit juist een vezelrijk product is, zeker als het van dat loodzware spul is. Even geen gluten, zegt de coach. Die drie weken zal ik wel overleven. Geen vlees. Ja, dat lijkt me niet het beste product om mee te detoxen, dus wel logisch. Bovendien at ik dat toch niet meer sinds de Veggie Challenge. Geen koeproducten, geen eieren, maar wel… geitenmelk/kaas/kwark/yoghurt en idem van het schaap. Daarvan ontgaat de logica me en al zal ik er niet ineens veel kaas door gaan eten, het maakt detoxen een feest. Geen wijn. Ja, dat is wat…maar het is maar drie weken. Je mag bakken, braden, stoven, weet ik veel, als het maar in olijfolie gebeurt. Je mag noten…

Wat nou mogen? Niet mogen? Flauwekul, ik heb er zelf voor gekozen!

Het gaat dus prima. Ik drink me suf aan water en Yogi thee. Lekker. Eet superveel groenten, maar dat deed ik altijd al. Het enige verschil is meer vis, al zal ik dat drastisch verminderen als partnerlief weer in het buitenland zit. Ik ga wel met wat producten experimenteren. Eerlijk gezegd vond ik de Veggie Challenge in het begin veel en veel lastiger. Maar een stuk logischer. Dat ga ik trouwens in februari weer doen.

Nu eerst dit tot een goed eind brengen. Dan gaan we schoon de kerst in.

Haven’t blogged for a long time. Facebook came in between. You can find me there . I got addicted to Farmville too. Short and fast are the advantages on Facebook (and on Twitter), but at the same time it’s a limitation. What if you want to say more things at once?
We planned to go to Manchester these days but snow came in between. We had lots of quiet and secret time at home.

Work & studies
Work is partly very troublesome and no fun at all. In a way it is a dead-end situation. Twice lucky: I was allowed to get a coach and I got myself another temporary job for 2 days a week in Utrecht. And what about my English studies? I passed my foundation course and that’s why I keep writing in English. Practice makes perfect. Native speakers: if you find mistakes, don’t hesitate to tell. My monumental performance: I finished writing ‘my book‘ and even did all the final editing. Now it is waiting for the publishing party.

Knitting
In between working, writing and studying not much time was left. Still, I finished one pair of socks. There will be more! After all it is the holiday time.

On it: the little acorn necklace that she made as a Sinterklaas gift. Check out her website, she makes beautiful things.

Roll over Beethoven…
We did a lot of concerts. We started with Jonathan Biss. Nice guy, great player. We saw Yevgeny Sudbin. They taught him to play the piano virtuoso, but forgot to teach him to laugh. And then: David Fray. I especially loved his interpretation of the second part of Beethoven’s 15th Sonata (Pastoral) for piano.
Ever since all that Beethoven we  play Beethoven at home or on our iPod’s and we watch dvd’s about the man’s music and life. So here’s some Beethoven for you too…

It’s Valery Sokolov (violin) and David Fray playing Beethoven’s Sonate N°6.

Haute Cuisine
We will be home for Christmas. So nice. We plan to do serious cooking, because for once we will have enough time. I plan to do a lot of Alain Passard. My new Chef Hero. L’Arpège is his 3 star restaurant in Paris and he is specialised in vegetables. I bought his latest book ‘Recettes and collages’ and it’s awesome. You have to find out a lot by yourself, because the book is illustrated with collages made from the photos from the dishes. Read about the book on Papilles & Pupilles (in French, with recipes).

I can really recommend his recipes. Truly vegetarian and truly haute cuisine.
One thing I have to mention: don’t forget to go to Het Nationaal Ballet: the Sleeping Beauty is a beautiful and festive ballet.

Natuurlijk ben ik dol op alle televisiekoks. En Jamie vind ik een lekker joch. Maar mijn absolute favoriet is Andy McDonald.
McDonalds Kitchen is het topprogramma van de klein-maar-dapper-omroep Llink. Mijn liefde begon met Andy’s recept voor geroosterde wortelen – een goed onderkomen voor een bos bospeen. Samen met Bas Westerweel maakt Andy groentenrecepten met sterallures. Geen vlees, geen vis. ‘Koken in McDonald’s Kitchen’ is een kookboek om te hebben. Twee vliegen in één klap: help Llink, word lid en krijg het boek gratis in je bus. Top arrangement.

McDonald’s Kitchen is a Dutch television program from a very, very small and aware channel: Llink. I love ‘chefs’, I dig Jamie, but Andy McDonald is my all time favourite. It started with his recipe for roasted bunched carrots. If you want something with vegetables, you should consult Andy. Llink offers his cookery book in exchange for a membership. I didn’t have to think twice. Happily cooking without fish or meat.

De nieuwe NRC Next is nu iets meer dan een week oud en ik ben al een grote fan! Het zijn leesbare, intelligente en leuke stukken over onderwerpen die me interesseren. Qua leeftijd pas ik natuurlijk drie keer niet in de doelgroep, maar mijn manier van denken en doen drie keer wel. Erg herkenbaar en praktisch vond ik de kookrubriek, waar Janny Vreugdenhil het ‘speedkoken’ uitvond. En mijn reactie met recept haalde meteen de site. Misschien ook wel de krant, maar ik heb het zo druk gehad dat de krant kopen er bij inschoot. En als ik de essentie van de next-generatie weergaf, dan heeft die generatie dus inderdaad niets met leeftijd van doen. Mijn mentaliteit is next. Mooi.