3 juli 2015

Unforgettable: Paula Wolfert & de Marokkaanse keuken

Op Kickstarter werd ik getroffen door het project rond de Amerikaanse Paula Wolfert. Schrijfster van fantastische kookboeken, de ‘Queen of the Mediterranean’. Ze woont jaren in Marokko en komt in 1973 al met het kookboek ‘Good Food From Marocco’. In 2013 is bij haar een vroeg stadium van Alzheimer geconstateerd. Vanaf dat moment duikt zij in het onderwerp en zet zich er met hart en ziel voor in. Ze vindt een studie waaruit blijkt dat een combinatie van bepaalde voedingsmiddelen + lifestyle het proces van de ziekte in elk geval zou kunnen vertragen en… ze gaat aan de slag, om dat zo smakelijk mogelijk te maken. Ontkennen van Alzheimer is geen optie voor Wolfert.

Wolfert maakt (zolang zij dat nog kan) samen met anderen een biografisch kookboek: het project Unforgettable. Uit al haar kookboeken (negen in totaal) zoekt het team met haar fans de lekkerste recepten (ook uit haar ‘breindieet’). De financiering gaat met crowdfunding via het Kickstarter platform. En zo vond ik het.

Toeval bestaat niet… Begin jaren ’90 (van de vorige eeuw moet je er dan bijzetten, haha) ging ik naar Marokko op vakantie. Ik kwam terug met mixed feelings, maar van een ding was ik overtuigd: de Marokkaanse keuken is subliem. Op zoek naar een kookboek kwam ik er maar één tegen en daar heb ik ongelooflijk veel uit gekookt. Aan dat boek moest ik ineens denken toen Unforgettable een artikel rondstuurde uit de Miami Herald waarin het recept voor Aubergine met charmoula stond. Hé, dat woord herinner ik mij, zoiets heb ik ook eens gemaakt, maar dan met vis… waar is dat kookboek? En zo komt het dat ik 20 jaar later ontdek dat ik een grote fan ben van Paula Wolfert en haar Good food from Morocco, want dat is het kookboek dat ik indertijd stuk heb gekookt. Dat wordt Marokkaans koken dit weekend. Ook behoefte aan het gezonde en uiterst smaakvolle eten van Paula Wolfert? Al haar boeken zijn nog prima te krijgen (en de moeite waard) of schrijf je in voor haar Unforgettable project.

IMG_2428IMG_2429

 

25 juni 2015

Raviolilala

Vorig jaar waren wij een groot deel van onze vakantie in Sarteano, Italië. Geloof me, dat is het leukste stadje van het land. Daar heb ik van de 86-jarige Biancha geleerd hoe je pasta moet maken. Tagliatelle, orecchiette en ravioli. Zelf tagliatelle maken gaat zo snel, dat het for ever zonde is om het in de winkel te kopen. Orechiette daarentegen is een eindeloos proces van deeg rollen, snijden, in vorm krijgen met de voorkant van een mes, en tot slot de typerende rondingen geven met je duim. Stuk voor stuk. Erg meditatief, maar dat moet je willen. In diezelfde vakantie kocht ik een ‘ding’ om ravioli mee te maken. Tijd om dat eens in te wijden.

IMG_4143

Samen met de ‘farina tipo 00’, de eieren en de olijfolie was de basis aanwezig. Het deeg was zo klaar. Maar die vullingen … dat was wel wat werk. Ik maakte een vulling van ricotta met kruidachtige ‘sla’ (nieuw bij AH: baby boerenkool, lekker) en een met tartaar. Deeg rol ik sneller uit met een roller dan dat ik de pastamachine pak, gebruik en afwas (nooit gebruikt derhalve). Het maken van de ravioli’s ging super in het ‘ding’. Al moet je het niet al te wild doen, want het deeg is dun en scheurt  snel.

IMG_4145

Er ligt nu dus een doos met 24 raviolietjes in de vriezer. Dit weekend komt daar nog een batch bij met aubergine en pistache (mmmm) en een met pompoen en funghi. De huisvinoloog zoekt er de beste wijn bij en wij zijn klaar voor het vriendendiner. Maar: wat voor saus doe ik dan bij mijn 48 kunstwerkjes? Idee? En: weet iemand misschien de naam van het ‘ding’?

IMG_4137IMG_4146

21 september 2013

Superontbijt

Op het moment ben ik snel moe en niet zo energiek. Wat te doen? Op de superfoodtoer, dan wel super gezonde dingen aan de dagelijkse kost toevoegen. Ik las over al het goede van havermout. Daar twijfelde ik geen seconde aan, maar tegelijkertijd griezelde ik van de gedachte om zo’n weeïge kleffe hap in de ochtend naar binnen te werken. En ineens zag ik havermout klaargemaakt op een manier die me wel lekker leek en het zag er heel leuk uit! Niet dat dit belangrijk is, maar het fleurt de vroege morgen wel op. Op de site van The Yummy Life stonden veel recepten voor haver met van alles in een potje. Dat wil je eten! Dus ging ik aan de slag. Alsof het moeilijk is… echt niet, een ei koken is lastiger. Kijk, dit zijn mijn potjes.

Potjes met havermoutpotjes met havermout

De basis is simpel:

  • 22 g havermoutvlokken
  • 80 ml melk
  • 60 ml yoghurt

In mijn potjes zit ongezoete amandelmelk van Alpro en gewone magere yoghurt. In elk potje deed ik verder: wat rozijnen, wat gojibessen, wat lijnzaad en een in kleine stukjes gesneden pruim. Als je het zoeter wilt maken kun je appelzoet gebruiken, bijvoorbeeld. Of honing. Even omroeren. Een walnootje kraken en erop leggen. Dekseltje erop (jaja, ik liet een van de dekseltjes uit mijn hand vallen, kapot natuurlijk) en in de ijskast. In ieder geval een nacht laten staan, maar het kan ook langer. Een fantastisch ontbijt, waar je het best een tijd op vol kan houden. En supergezond!

25 augustus 2013

Simple Pleasures!

Een nieuw kookboek van Annabel Langbein uitproberen voordat het in de winkels ligt? Ja graag!  En dus schreef ik me in en vergat het… tot ik dat mailtje kreeg dat ik ‘erbij zat’. Terug van vakantie lag het boek er, met prachtige foto’s en onmiddellijk charterde ik de buren en hun zonen en nog meer buren voor een groot eetfeest. Kon ik eindelijk ook in stijl mijn via Culinette gewonnen Stick It plankje proberen.  Fotograferen van zo’n voedingsding is trouwens nog een heel gedoe – gaan we ook nog een project van maken. De meeste foto’s hieronder zijn van de hand van Mart. SimplePleasures-2In totaal zouden we met 8 mensen borrelen en met 6 mensen eten. Het boek van Annabel ziet er heel aantrekkelijk uit, prachtige foto’s die uitnodigen tot lekker en eerlijk eten maken. Omdat we net terug zijn van vakantie in Spanje en Frankrijk creëerde ik een diner in tapas style. Ik maakte volgens Annabels recept de tapenade en de worteldip en die waren superlekker.        Tapenade en worteldip

Buiten regende het. Binnen was het een zonnige vakantieavond. We startten aan tafel met Annabels Tuingazpacho. Nu had ik net die week een gazpacho gemaakt volgens het recept van Alain Ducasse: fantastisch. En op vakantie had de gazpacho ook regelmatig op het menu gestaan. Lekker. Deze gazpacho van Annabel was mij teveel opgepimpt tomatensap. Maar de buren vonden het heerlijk! Zo zie je maar weer.

2013-08-24 16.39.112013-08-24 17.10.43 2013-08-24 19.13.33

Daarna heb ik alle registers opengetrokken. Ik wilde een echte Spaanse aardappeltortilla maken en helaas was de frittata van Annabel te onspaans en koos ik voor het recept uit mijn Spaanse kookboek. Daarentegen waren de Marokkaanse gehaktballetjes en de kip met abrikozenglazuur een schot in de roos. De abrikozenglazuur had ik van een potje Hak abrikozen op appelsap gemaakt, want er was nergens een verse abrikoos te vinden. Een prima oplossing.
Een van de vakantiesouvenirs  was een grote Saint-Nectaire kaas en daarmee maakte in hoofdgerecht nummer drie: Saumon au Saint-Nectaire. Die omschrijving is ook meteen het recept: een plak Saint-Nectaire op een moot zalm en op 180 graden 20 minuten in de oven. Kan met elke kaas. Vanzelf.

Tortilla SimplePleasures-10SimplePleasures-9

Als groenten maakte ik de gegrilde broccolisalade en de Romeinse sla. Tegen de tijd dat we bedachten dat die ook moesten worden gefotografeerd waren de schalen al leeg. Omdat ik aan het eind van een lange kookdag geen zin meer had in toestanden, heb ik de tarte tatin van het menu geschrapt en vervangen door aardbeienijsjes van verse aardbeien, munt en balsamico – staafmixer erop en in ijslollievormpjes en prima te doen. Daarvoor hadden we nog een kaasplateau met een kaas 🙂 juist, Saint-Nectaire. SimplePleasures-16Het was allemaal lekker en gezellig. Ik had me uitgesloofd waardoor het veel werk was, maar eigenlijk zijn de recepten eenvoudig te maken en geven ze maximaal effect. Simple Pleasures van Annabel Langbein is echt simpel en plezierig. We hadden een heerlijke avond en de burenband is weer hecht gesmeed.

 

10 februari 2013

Vegan oesters en enthousiaste vernieuwers!

De Wilde Keuken van Wouter Klootwijk is een leuk programma om naar te kijken. Afgelopen week ging de aflevering over ‘uitvinders’. We keken onze ogen uit naar iemand die iets slims deed met draadjes en mosselen en een slimme vinding met wind- en waterenergie. Maar waar we helemaal van uit ons dank gingen was van het item over Koppert Cress! We geloofden onze oren niet: blaadjes die naar oester smaakten of naar wat dan ook….

oesterblaadjes

 

Maar het is waar! De volgende dag kwamen wij die blaadjes met vreemde smaakjes namelijk tegen bij de Sligro en wij konden ons niet bedwingen en kochten ze. Oesterblaadjes smaken echt naar oester, althans, ze smaken zilt en oesterachtig, maar de substantie is plantje. En dat is wat mij betreft een groot voordeel op de oester. Ze zijn wel goedkoper dan de oester (al zijn deze blaadjes nu weer relatief duur).

Het zijn geen plantjes waar het bedrijf een smaakje aan toevoegt, nee, de plantjes smaken van zichzelf zo. Het zijn zaailingen van natuurlijke planten. Mooi he?

We kochten ook nog de Sechuan Cress, dat prikkelt op de tong als champagne en echt, echt, het tintelt op de tong. Niet te geloven wat zo’n plantje met je doet! Het recept dat op de website staat met dit prachtige groene plantje is al even uitdagend als het plantje zelf.

sechuan cress

sechuan cress

We genoten van het enthousiasme en de passie van Rob Baan van het bedrijf en geloven helemaal in zijn producten. Ook enorme smaakmakers voor mensen zoals ik, die nu bijvoorbeeld proberen aan de vegan challenge mee te doen. Dat maakt Koppert Cress weer een stuk gemakkelijker. Als je ook ziet hoe het wordt geproduceerd (een slim gebruik van ledlampen en lichtkleuren) dan blijf je je helemaal verbazen. Ik vind het echt de innovatie voor de toekomst: gezond eten, goed voor dier en milieu en toch super, super lekker!