4 april 2019

Over Drente, Friesland, Madrid en de dingen die voorbij gaan

Mijn laatste werkende jaar is ingegaan en qua werk kan me dat niet snel genoeg afgelopen zijn. Na een burn out, een winter lang astma tot gediagnosticeerd werd dat het dit was en ter afsluiting een hernia, wisten ze op de hogeschool blijkbaar niet meer wat ze met me aan moesten. Ik ben er verdrietig om geweest, boos, ik heb geprobeerd de zaken te keren… maar nu? Blijkbaar ben ik al weg… dus ik breng de werkdagen door met klusjes (als ze er zijn) en de niet werkdagen ben ik een zeer actieve prepensionada. Halverwege de maand juli van dit jaar gaat dat over in voor-alijd-vrij. Alle officiële zaken zijn al gebeurd, pensioen is aangevraagd, zelfs AOW. Voor het eerste van mijn leven ga ik geld krijgen in plaats van verdienen.

Om de tijd snel te laten gaan, plan ik halverwege elke maand van dit jaar iets erg leuks. In januari gingen we dus met een groep breimeiden van Stitch ’n Bitch De Pijp naar Drente. Van alles doen (en laten). Kitty heeft me daar zowaar brioche geleerd. Elke dag een paar toeren en ik hoop dat ik zo ooit toekom aan meer dan suf in het rond breien. Het is niet een steek die me aan komt waaien.

In februari bracht ik met ‘oudste’ vriendin een weekend door in haar Friese huis. We hadden geluk met het weer en zaten zelfs voor het eerst van dit jaar buiten in de zon. En Friesland is mooi. Rustgevend mooi.

Maart was een heugelijke maand. Ik gaf voor de eerste keer een Absolute Beginners cursus breien bij Hooks&Yarn. Vier meiden leerde ik breien. En dat lijkt simpel, maar is het helemaal niet. Zeker als je het zelf ongeveer blind kunt. En er was resultaat. Ze bleven alle vier tot het eind en produceerden allemaal het eindproduct. Zij blij, ik blij.

Mijn salaris voor de beginnerscursus heb ik in ‘natura’ ontvangen. Een prachtig DMC kastje, zodat ik eindelijk mijn borduurgarens mooi kon opbergen.

Halverwege maart gingen man en ik naar Madrid. Het was heerlijk weer, we hebben genoten en de Spaanse lessen beginnen tot iets te leiden. Ik durf te vragen waar de ingang is, waar de wc is en waar de wc is.

En nu is het al april en kijken we uit naar ons reisje Portugal en Badajoz Spanje…. Semana Santa! Sock Madness is in volle gang; het wachten is op ronde 2 en ik hou me bezig met mijn guilty pleasure: kruissteekjes borduren. Een is superleuk, maar plaatje pas als het ontvangen is… En dit werkje moest ook eens af, dat lag al maanden op een paar steekjes te wachten.

11 januari 2015

Zuinigheid met vlijt….

Als er nu iets is waarvan ik nooit had gedacht het ooit te doen, dan is het sokken stoppen. Een paar jaar geleden kreeg ik van Yvon Storm op Zolder (nu Vroede Vrouw op Facebook) een ‘stoppaddestoel’. Ik vond hem prachtig, herinnerde me het gifgroene ‘stopei’ van mijn moeder en biechtte eerlijk op dat ik geen idee had hoe ik sokken moest stoppen. Evenmin dacht ik het te hoeven doen… sokken breien vond ik zo leuk, dat was vast sneller dan repareren. Zeg nooit nooit, want ooit…  Anno tegenwoordig is mijn lief dol op het dragen van warme, zelf gebreide sokken in huis en vind ik sokken breien allang niet meer zo leuk. Het laatste paar begon ik in april 2014 en is nog lang, lang, niet af. Wat te doen als dan de gaten in de sokken van lief vallen? Gewoon: nieuwe technieken aanleren en die sokken gaan stoppen.

FullSizeRenderIMG_1731

De eerste techniek vond ik veruit het lolligste. Het gat van een nieuw klein lapje voorzien aan de hand van een fijne handleiding. Een volledige handleiding bij het Twist Collective. waarin vier technieken worden uitgelegd, kreeg ik van Daphne. Zodoende nam ik sok twee met een dun plekje ook onder handen. En naast me liggen nog twee paar die de komende weken gerepareerd worden. Een fantastische manier om je nuttig, duurzaam en goed bezig te voelen. Enne lieve naamgenoot, nog bedankt voor je geweldige cadeau indertijd!

FullSizeRender-3FullSizeRender-2

29 juni 2014

TKGA: back to the basics

2014-06-29 14.01.21 2014-06-29 14.10.42

Ooit was het een onderwijsinnovatiestroming (ja, echt, één woord)’ back to basics’, maar nu slaat het op mijn plan om een breimaster te halen bij The Knitting Guild Association in Amerika. En dat betekent terug naar de basics van recht en averecht, van gelijkmatig opzetten en afkanten, van rechte kanten en onzichtbare meerderingen. Van Heel Net Breiwerk tot Super Net Breiwerk. Het ‘joh, als het maar een beetje klopt’niveau ver voorbij. Professioneel breien dus. Daar hoort bij dat je herhaaldelijk het gevoel hebt dat je helemaal niet kunt breien. Maar we gaan het doen. Ook al heb ik het eerste lapje al ongeveer 20 x gebreid. Geeft niet. Steeds denk ik: nog een keer en dan is het goed. Ach, we doen het met een heel stel en dat helpt altijd.

27 februari 2014

De brei zat in de maand

Februari was een breimaand. Dat kwam vooral omdat ik me in een onbewaakt ogenblik inschreef voor een gezamenlijke brei-exercitie van Ysolda: Follow your Arrow.  Het was af en toe zuchten en steunen, maar tot mijn eigen verrassing heb ik de eindstreep binnen de tijd gehaald. En ik ben niet weinig blij met het resultaat. Supermooi. Ik maakte ook nog twee sjaals af en twee babymutsjes. Zo was het een heel productieve maand.

Schermafbeelding 2014-03-27 om 11.23.19