19 juni 2018

De eerste bloem

Een aankondiging…. mijn van Lies gekregen courgetteplantje heeft bloemen….zij zegt dat het jongetjes zijn…. ik ga ze dus maar opeten.

 

bloeiende courgetteplant

 

17 juni 2018

Een werkweek

Langzamerhand wordt het weer een normaal leven met dagen van werk en dagen van vrij. Nee, de hernia is nog steeds niet weg, maar de pijn is beheersbaar en dat maakt het leven toch een stuk beter en mij een stuk actiever. Deze week viel ik zelfs in voor een collega en vond mezelf terug voor de klas, als vanouds. En met diezelfde groep ging ik op pad naar de Haagse studie van de NOS. Ik maakte nog net geen selfie, maar ik vond het net zo stoer als de studenten om begeleid door Ron Fresen zijn stand-up plaats te zien, bovenop het dak van de studio.

Het was ook de week van de premiere van Tristan & Isolde van het Nationaal Ballet. David Dawson is een choreograaf die ik hoog heb zitten, maar met dit avondvullende ballet kon hij me niet boeien. Eindeloos veel geren op het podium en ‘gedwarrel’ dat veel te lang duurde. De duetten tussen de twee hoofdpersonen waren een stuk beter verteerbaar, al konden de twee dansers mij niet overtuigen. Jammer, maar het kan niet elke keer raak zijn. De muziek van Szymon Brzóska vond ik overigens erg bijzonder.

Wel raak is mijn ouwe, trouwe, eigenste balletklasje waar ik ongeveer de jongste ben. Ik doe het weer. Mijn prestaties zijn echt niet meer podiumfähig, maar who cares? Ik heb er lol in.

 

8 juni 2018

Tuintje op hoogte

Elk jaar probeerde ik wel weer wat slims met plantjes op het balkon, maar op 8-hoog is de wind heer en meester. Het gevolg is dat eigenlijk niets het bijzonder doet. Behalve een lavendelplant die ooit is meegenomen uit de Provence en zo ongeveer alles heeft meegemaakt. Vorig jaar heeft de buurman bamboeschermen rondom de balustrades gezet: dat helpt tegen wind. En wij hebben het nu ook.

Vanaf dat moment bleef de  loungeset staan als het waaide. Evengoed hebben we de set weggedaan – ik kon er niet meer op zitten. De kampeertafel met een kleed is gezellig en twee gewone stoelen, die heel recht kunnen, maar waar je ook in kunt liggen (voor de man). Dat was weekend 1. Vervolgens nog een weekend balkonbakken leeghalen, tuincentrum, planten planten en plannen hoe alles moet staan. De tuin op hoogte is klaar. We hebben een minimoestuin met pompoen, courgette en kerstomaat uit de kas van Lies, een bak aardbeien en een bakje kruiden. En we hebben bloemen, twee bakken vol en op elke hoek iets moois (hopen we): een klimroos (Amadeus) en een druif (Regent). En het groeit als kool (maar dat hebben we dan weer niet).

22 januari 2018

Kobo Min

De e-reader en het e-boek vind ik een van de beste uitvindingen van deze tijd. Je hele boekenkast zit in een klein, handzaam apparaat dat niet heel veel groter is dan een telefoon en met gemak in een kleine handtas past. Lezen kan overal, want er zit een lampje in. Geen stapels boeken meer die je beschuldigend aankijken, alleen maar hoger worden en stof verzamelen en ruimte innemen.Van de ‘er gaat niets boven een echt boek’ sentimenten heb ik volstrekt geen last. Goed ook voor het milieu: geen bomen meer die veranderen in, hoe nobel ook, boeken.

Dat goed voor het milieu moet ik helaas behoorlijk afzwakken. Na precies 3 weken langer dan 2 jaar trouwe dienst begaf mijn Kobo Glo het van de ene dag op de andere. Ze liet zich niet meer opladen. Het scherm gaat dan op zwart. Dan ontdek je dat Kobo overal helppagina’s heeft, op Twitter, op Facebook  over hoe je boeken moet downloaden en aanschaffen, maar weinig over  de hardware.

De zondagwandeling ging naar de MediaMarkt, die na enig onderzoek moest concluderen dat a. de garantie net 3 weken was verlopen en b. dat het niet mogelijk was om het ding te repareren. Daar ging dus mijn idee van ‘goed voor het milieu’. Ik spaar dus wel bomen/boeken uit, maar elke twee jaar (vlak na het verlopen van de garantie, natuurlijk) moet ik een apparaat in de ‘oude apparatenbak’ gooien. Kijk Kobo, dat vind ik niet zo heel erg klantvriendelijk en al helemaal niet duurzaam. Want zo goedkoop zijn die e-readertjes nu ook weer niet. Minpunt

bonnetje van de oude ereader

 

30 december 2017

Goede voornemens (nu al?)

Het zijn natuurlijk altijd dezelfde dingen die je meer, beter, anders, frequenter etc. wilt gaan doen in het nieuwe jaar. Of in de nieuwe maand. Of zelfs maar de volgende week. Bloggen. Dus. Want daarom lees je het hier. En ervoor zorgen dat mijn hernia niet alleen verdwijnt, maar ook nooit meer terugkomt: dus meer bewegen, niet meer uren achter elkaar stil zitten sokken breien. Meer lopen, wandelen, heen en weer. Maar ook opruimen. Ik zit nu in een testgroep voor een opruimprogramma. We hebben net de eerste opdracht achter de rug. Ik ben zo benieuwd. Foto’s maken moest en 5 minuten achterelkaar opruimen zoals je normaal doet. Best lekker. Voor en na ziet het er zo uit. En dat in 5 minuten!