24 januari 2017

Maandag – blogdag + Audrey et Hubert

Ja, goede voornemens kun je natuurlijk altijd maken… uit onderzoek is gebleken dat die na een week al verwateren. Het zijn korte onrustige nachten met veel dromen, waar ik me vrijwel niets van herinner. De dingen die nog moeten vlechten zich door de dingen die al zijn geweest. Zo hield de tandarts (moest ik een afspraak mee maken) een pleidooi voor le petit robe noir (ik bezocht de Givenchy tentoonstelling in het Haags Gemeentemuseum). Voor mij zijn het drukke dagen. Ik moet alles opschrijven anders vergeet ik het. Reden te meer om te bloggen. Zou je zeggen. Als geheugensteuntje. Als ‘zo was het’.  Althans, ‘zo vond ik het’. Wat vond ik van Givenchy? De tentoonstelling was mooi ingericht, maar er bleek overduidelijk uit dat Givenchy niet een echt vernieuwende modeontwerper is geweest. Wel een meester in elegantie, in fraaie lijnen die iemand (met het juiste figuur) mooier maken. Het is vakmanschap waarnaar het goed kijken is. En dan is het klaar. Wel een leuke middag gehad. Maar een zo’n drukke dag is ook een dag pas op de plaats, want erg moe. Ooit gaat het vast beter.

8 januari 2017

Quick & Clean

2016 was geen goed jaar voor mij. Vanaf mei een burn out, in oktober aan het hoesten en meer geslagen…. astma als uitslag op ongeveer de laatste dag van het jaar. 2017 moet dus echt anders in veel opzichten. Anders en beter. Om te beginnen zijn we in huis intern aan het verschuiven. Mart zijn eigen werkkamer boven en ik een gebied beneden. Zo’n verschuiving is een echte verhuizing, neem dat van mij aan, en er komt schrijnend aan het licht dat je in de jaren dat je in een huis woont maar sporadisch iets hebt weggegooid. Aan papier. Bijvoorbeeld. Er kwam ook confronterend duidelijk aan het licht dat ik genoeg wol en aanverwante artikelen heb om mij plusminus twee levens lekker bezig te houden. Dus, plan voor 2017: koop eens niets. Winkel in je eigen voorraad. Keus zat. Voor bijna alles wat ik zie en zou willen maken is genoeg in huis, en als dat eens niet het geval is dan draai ik het om: zoeken naar iets dat je kunt maken met wat ik wel heb. Eigenlijk heb ik daar best zin in….  nu nog even het huis helemaal op orde maken. Dat zit lekkerder. Goed Nieuw Jaar! Voor jullie ook.

3 juli 2016

Het nerveuze paard bedwingen…

Tussen mij en onze auto bestaat een haat-liefdeverhouding. Zozeer dat ik er al tijden niet echt meer in rijd. Omdat op die manier je zelfstandigheid een aardige knauw krijgt ben ik angsthaasrijlessen gaan nemen. De uitslag was duidelijk: u heeft een goede voertuigbeheersing, u rijdt veilig, u rijdt alert, er zit iets tussen uw oren. Klopt, een heel hoofd vol spookgedachten. Maar het heeft wel geholpen. Om er nog een laagje zekerheid bovenop te doen hadden we ons ingeschreven voor een bijzondere training remmen en slippen en zo. Daar had ik al de hele week buikpijn van en op de dag zelf wilde ik eigenlijk niet meer. Toch meegegaan… ik kan altijd nog toeschouwer zijn, dacht ik. Maar… dankzij de support van Eric van Prodrive Training en mijn eigen man vond ik mijzelf ineens achter het stuur van de auto op een spekgladde weg. Ik kan dat aan… ! Een noodstop kan ik ook maken en iets ontwijken. Dat geeft weer een stuk meer zelfvertrouwen. Enne… ik vond het best een beetje leuk, al was ik doodmoe aan het eind.

0CEE6BD1-BAE6-4D08-998E-C26B93D45F80

29 juni 2016

Op bezoek bij Lies…

We zien elkaar niet zo vaak, want er zit 2,5 uur treinen tussen. Dat zouden we best anders willen, want met elkaar is het altijd fijn. We delen hobbies, interesses, meningen en zorgen en dan kun je toch echt uren praten. Ik was bij Lies in Goes. We praatten en dat deden we op de tuin en in de tuin, we aten lunch en diner, we genoten van het Zeeuwse landschap en de Zeeuwse lucht. En onderwijl maakten onze handen ook nog wat… handwarmers, sjaals, truien en sokken. Ik plukte bloemen op de tuin en uit de berm. Zo geurt de dag nog na.

IMG_4305

18 juni 2016

Van oude dingen…

Opruimen. Altijd nuttig. En dan kom je een borduurwerkje tegen. Keurig in een plastic zakje met het oude Libelle patroon erbij. Een patroon uit een tijd dat de telefoonnummers nog geen tien cijfers hadden, een tijd dat de gulden het wettig betaalmiddel was en een vrouwentijdschrift haar lezeressen een plezier deed met een patroon van een minimerklapje. Niet één, maar vier. Wie weet uit welk jaar het komt mag het zeggen.

Blijkbaar had ik wilde plannen, want de lap waarop ik met ‘Borduur paars-blauwe viooltjes,…’ ben begonnen is groot genoeg voor vier van die dingen. Ik vond ook het bijbehorende borduurgaren, keurig in een doos, op van die kartonnetjes met het nummer erop. Ik vond alleen geen borduurring. Die ben ik gaan kopen. En aan de slag. ’t Is best inspannend, maar geholpen door de ook gevonden loep van wijlen schoonmama is het zelfs leuk.

IMG_4204 IMG_4205