Where would I like to spend my knitting holiday? New York. Definitively. Because New York once was New Amsterdam and got independent. Because I would love to sit with this people in the park. Because I would love to visit those New York knitting shops: Habu. Or I would follow a class at Downtown. It sounds so familiar, so Petula Clark. KnittyCity seems the place to go. Or maybe knitting café The Point.
After all the knitting there will be the music, all that jazz. To rest my hands. And of course, of course, there is ballet, The New York City Ballet! So holiday? It will be hard working to do this in a short time.
SP10 - Knitting holiday?
Actie = reactie = harde actie!
Voor iedereen die mijn blog leest en een blog heeft: Kopieer het onderstaande en plaats het op je blog. En mailen natuurlijk, aanstaande vrijdag! (Wie niet mailt heeft geen handwerkhart).
Actie is Reactie
De uitgever van het tijdschrift Handwerken zonder Grenzen is failliet.
Dit prachtige en unieke blad lijkt daardoor gedoemd te verdwijnen.
Als abonnees en toekomstig abonnees willen we dit toch zomaar niet laten gebeuren??!!Laat daarom op vrijdag 1 juni van je horen! Plaats je reactie bij het actie bericht op
tijm.blogspot.com.
Probeer dit bericht aan zoveel mogelijk belanghebbenden door te geven, ook mensen die geen internet hebben (plaats namens hen de reactie).
Hoe meer reactie, hoe meer abonnees, hoe meer kans we maken dat het blad wel kan blijven bestaan!
De actie heeft twee doelen:
Allereerst willen we als abonnees aangeven dat we gedupeerd zijn door het stoppen van het tijdschrift (velen hebben geld betaald maar zullen er geen nummers voor terug ontvangen). Daarnaast willen we laten weten dat we niet zonder Handwerken zonder Grenzen kunnen en graag willen dat het tijdschrift door zal gaan, in de vorm zoals het nu wordt uitgegeven .
Maar het is ook belangrijk dat mensen die nog geen abonnee zijn en dit wel willen worden, van zich laten horen. Zo kan een toekomstige uitgever zien dat er echt een markt voor het tijdschrift is. Dit kan vrijdag op een speciale manier aangeven worden.
For my non-Dutch readers: in the Netherlands there is only one real ‘fancywork’ magazine. It writes about all kind of techniques (embroidery, knitting, crochet), old or new, Dutch or foreign and keeps us informed about exhibitions and other interesting crafting things. It is a beautiful and luxurious bimonthly. In the blooming and booming crafting world more and more people have or want a subscription and the magazine is flourishing. It now appears that the publisher is bankrupt due to mismanagement with other magazines. We try to save the magazine. Express your adherence to this action on friday 1st of June on her weblog (Tijm).
Snelle libelle / Double-quick dragonfly
‘t Is niet te geloven, maar wel waar: ze zijn klaar. Mijn libellesokken. Nog maar net begonnen en alweer van de naalden af. Petje af voor Jocelyn die het patroon maakte. Gebreid met de merino (kleur Mookerhei) van mijn SP10. Ze zitten super. Reken maar dat ik Jocelyn’s zigzagsokken ook een keer ga maken.
Unbelievable but true: they are finished. My dragonfly socks. Just begun and already off the needles. My compliments to Jocelyn who made the pattern. Knitted from my SP10’s merino (colour: Mookerhei). I will sure make Jocelyn’s zigzagsocks too one day.
Rare dingen / weird things
Ik blijf mezelf verbazen. Een week geleden ben ik zomaar gaan hardlopen. Tweede week. Stelt niets voor. Maar het lukt. Nu hoop ik dat ook bij mij al die neveneffecten gaan optreden. Afvallen. Genotsgevoel. We zien wel… voorlopig is het leuk en lekker.
Ook leuk en lekker: gedroogde vruchten in de sla. Frambozen. Cranberries. Of andere bessen. We aten het een keer in Starferry (ook een aanrader) en ik was meteen verkocht. De vruchten even laten weken in de dressing en je sla is anders dan anders. Ik heb een vriend die zelf vruchten droogt. Dat is boffen, want dat is extra lekker. Anders moet je ze bij AH halen. Daar verkopen ze gedroogde zwarte vruchten.
I keep amazing myself. A week ago I just started to run. Now I’m in the second week. Nothing special. But I make it. So now I hope that I’ll find all the side effects. Losing weight. Enjoyments. We’ll see. For the time being it’s amusing and allright.
What’s amusing and allright too is dried fruits in your salad. Raspberries. Cranberries. Or other berries. We got it at Starferry’s (a must) and I loved it. You have to soak the fruits in the dressing and it makes your salad different. I have a friend who dries the fruits himself, so I’m a lucky girl because that’s very tasteful. But you can by them at the grocery’s (AH). Try.
Voor Art / for Art
Het is nog niet zo lang geleden dat ik mij vooral toelegde op babybreien. ‘t Kan aan dit (bewerkelijke) patroon liggen, maar sokken zijn een stuk lekkerder. Wat een gefrut was dit. Ook nog een naald op gebroken. Het modelletje komt uit het Katia herfst- en winterboek en ik breide met Phildar Plaisance in vrolijk ‘citron vert’. Het is voor Art, die op 15 mei werd geboren.
Not so long ago I knitted mostly babythings. It could be this (laborious) pattern, but I prefer socks on the moment. It was fiddly work. On top of it one of bamboo needles snapped. It was a Katia design from the autumn/winterbook and I knitted it with Phildar Plaisance in cheerful ‘citron vert’. It’s for Art, born on the 15th of May.








