Net terug van twee dagen Düsseldorf. Morgen meer. First things first. En dat is deze ‘goeie roetsj’ wens. We hoorden het voor het eerst en deden alle mogelijk moeite om het zoveel mogelijk te horen. Ik wens het jullie ook. Roetsj met vaart het nieuwe jaar in.

She tagged me. I have to admit six weird things, but honestly, I have no weird things. I’m perfectly normal. You, as regular logreaders, know that even better than I. I’m a bore. So I don’t understand why I’m tagged. It’s quite normal that I can’t drink orange juice in my water-glass, or coffee in my tea-glass. And it’s not peculiar at all that I can’t leave the house without perfume. Everybody would feel naked. Wet wool gives me the shivers. Not abnormal, no! I love ballet. That’s at worst old fashioned, but not strange. I hate housekeeping, but I’m not the only one. I dislike watches without numerals. So what? You see, I’m so plain and simple this log is a downright waste of time.

De Amsterdamse Nieuwe Kerk is sinds 16 december voor de tentoonstelling ‘Istanbul, de stad en de sultan’ veranderd in een Turkse stad. Op een handige manier is de grote ruimte ingedeeld in een bazaar, koffiehuis, begraafplaats, wapenkamer, het hof, een harem, een villa aan de Bosporus, een bibliotheek, een tekke, een moskee, een café en een bioscoop. Al slenterend kom je prachtige dingen tegen. Een flesje voor rozenwater dat flonkert van alle diamanten en edelstenen. Een net zo letterlijk schitterend potje voor geurende amberzalf. Kaligrafeerkunst. En, zo her en der verspreid, handwerken. Je zou meer verwachten… lag het nu in de harem of lag het in de bazar? Hele fijne bloemenrandjeskantjes die aan de hoofddoeken werden gedaan…naaldwerk, vermeldde het kaartje. Er ging een legioen van bellen bij mij rinkelen. Was dat niet het project van Lotte van Laatum, Turks handwerk in Nederland? Jazeker, de prachtige gehaakte (dus geen naaldwerk) randjes en kantjes lagen wel in het winkeltje (klik je in haar website via NL, producten naar Bloei!).
In de wapenkamer hing ook een interessant object. Een lap om spullen in te doen die dan als bundel kon worden gedragen. Op de lap waren applicaties van ‘legertentjes’ genaaid. Die tentjes leken gemaakt van een soort tricotband, dat op heel fijn breiwerk van zijde leek. Geachte handwerkvrienden en -vriendinnen: bestudeert allen de doek en velt uw oordeel! Er was ook nog prachtig borduurwerk en schitterende kleren. Dat wel. Maar als je bedenkt dat de vrouwen in die tijd niet veel meer mochten doen dan handwerken dan had er veel meer kunnen liggen.
Evengoed, zeer de moeite waard deze tentoonstelling. Dus Museumjaarkaart in je tas en op naar de Nieuwe Kerk.

 Mijn oma - ze zou nu 106 zijn - was dol op zeep. Sinterklaas of kerst, als kind raadde ik altijd haar cadeautjes: ‘zeep, oma!’. Moeilijk was het niet. Ze kreeg altijd een jaarvoorraad en was met alles blij. Ga ik haar nu achterna? Mijn Secret Pal stuurde me een heerlijk handgemaakt zeepje dat ruikt naar kaneel en vanille …oh, stuurde zij er nog maar één. Zacht geurend en zacht schuimend.
In Nederland hebben we de winkels van Lush. Ook daar kun je de verrukkelijkste zeepdingen kopen. En massagebars. Bruisballen. Noem maar op. Ik heb ze weer voor iedereen onder de kerstboom liggen.

My grandma - she would be 106 by now - loved soap. Sint Nicolas or Xmas, as a child I always guessed what presents she got: ’soap, granny!’. It was not that difficult.  She always got stock for a year and loved everything. Am I like my granny? My Secret Pal sent me a wonderful hand made soap soft senting of cinnamon and vanilla…oh, I would love another one.  Soft smelling and soft lathering.
In the Netherlands there are the Lush shops. You can buy there the most wonderful soap things. And massagebars. Bath ballistics. You name it. Of course that’s where I bought my presents that are lying under the Christmastree!

Zo’n nieuwe baan, hè, nou, dat vreet energie. Hoe leuk het ook is. En het is leuk. Er komt ’s avonds dan ook niet zoveel meer uit mijn handen. Een nu oud-collega had ik nog sokjes beloofd voor haar zoontje. Voilà. Daar zijn ze. Een maatje 24 in Opal Petticoat. Lekker vrolijk. Straks op de post doen. Weer iemand blij. Het volgende paar sokken is voor mezelf. Reken maar.

Dit is de sjaal in wording voor mijn lief. Wat mij betreft is chic nog niet chic genoeg voor hem. Daar houdt ie ook van. Daarom kocht ik Rowan Classic in een mix van 50% zijde en 50% merino wol in een gedistingeerde off-white. Tjonge, jonge, wat breit dat lekker! Het patroon is ook opmerkelijk. Het lijkt op een kabel, maar dan plat. Ik vond het bij Black Dog Designs. Je moet er je hoofd bijhouden, dus niet voor door de week. Maar het vordert gestaag en het is mooi!

My new job takes a lot of energy. Even though the job is great! Not much energy left in the evenings. I finished this little socks for a now former colleague. Yarn is Opal Petticoat. Nice colours. Next pair of socks is for myself. You bet!
My other project is a scarf for my partner. He loves stylishness. That’s why I bought  Rowan Classic in a mix of 50% silk and 50% merino in an elegant off-white. Gee, that’s knitting! The pattern is remarkable. It looks like a cable but is flat. Found it on the site of Black Dog Designs. You have to use your head so it’s just for the week ends. But it progresses and it’s beautiful!