Vanaf vrijdagavond 23.00 uur staat het ding al te loeien… Een autoalarm. Zo’n zelf ingebouwde dus een goedkoop, irritant, doordringend scherp geluidje. Zaterdag om 12.00 uur was ie nog bezig. We hebben de politie maar eens gebeld. Dat deden anderen ook, maar het was een beetje druk in de stad. ’s Avonds om 23.00 uur piepte het nog. We zagen de politie over de stoep aan de verkeerde kant langsrijden met de raampjes dicht. Vanmorgen om 11.00 uur: nog steeds gepiep. Weer gebeld. De politie is langsgekomen. Heeft onduidelijke dingen gedaan en is weer weggegaan. Het is nu 20.15. We maken ons op voor nog een nacht met de snerpende fluit. Want die accu is duidelijk niet leeg te krijgen.

tja, als het zulk beestenweer is ga je op zoek naar leuke dingen… en dat is dit, toch? Verder doet het plaatje me ontzettend denken aan het boekje Arabella, de hemelkat uit 1966 (even naar beneden scrollen). Het is overigens opnieuw te krijgen. Het perfecte cadeautje om iemand te troosten wiens of wier kat niet meer is. Ik zou verder zeggen: neem zelf ook een weblogdiertje!

Gisteren hoorde ik ze op de radio zonder te weten wie of wat. En ik heb met een resolute ‘tak’ de radio even op een andere zender gezet. Wat een sentimentele, afgrijselijk druiperige, stroperige, aanstellerige manier van over-Italiaans zingen. Bah! Ik kwam net op tijd bij de zender terug om in opgewonden gehijg te horen dat het Il Divo was. En nieuwe cd. En naar Nederland. Nou, ik loop er niet warm voor. Helemaal niet. ‘t Zijn vast nog vervelende en over het paard getilde kerels ook! Wie valt daar nu voor?

Murphy regeerde… alles ging verkeerd. Al snel kwamen de eerste tekenen. We konden in deze juridische staat niet verkopen. Zoveel begrepen we. De notaris van de koperskant werd dat pas duidelijk toen het te laat was. Boze opzet? Domheid? Het is nu vechten om het ons niet te veel geld te laten kosten (want tja, de akte is getekend), te proberen het huis aan het IJ veilig te stellen en te zorgen dat er in het oude huis straks toch gaat worden verbouwd. En wel snel. Zucht. Verder van huis dan ooit. Terug bij af, zonder 400 gulden.