Nou, Jeanne, die banner links lukt niet meer. Ik raak verstrikt in de codes. Maar verder steun ik natuurlijk de NPS. Die moet blijven. Medy niet. Die had gewoon ‘Jonge ambtenaar van het Jaar’ moeten blijven en verder niet al te veel ambities moeten tonen. Stel je voor, een wereld zonder ‘morgen is er weer een nieuwe Nova’. Nee, iedereen gauw tekenen. Quizzen kunnen we altijd nog. De NPS verzorgt zelf de actuele informatie en op deze site kun je een petitie tekenen.
Geen zin om te werken
Eigenlijk ben ik sinds donderdag al aan de zwier. Hoewel, afgelopen vrijdag was het te warm voor wat dan ook. Dat kunnen we geen zwier noemen. Zaterdag was vriendin jarig en ze gaf als vanouds een tuinfeestje. Gister was er een waanzinnige bijeenkomst met alle bookcrossers in Strandtent De Albatros in Castricum. Rond de 60 mensen en ongeveer 600 boeken. Een hele tafel vol. Het was een heerlijke dag met zon, strand en vooral veel leuke, beetje gekke mensen. Nu zit ik hier dus en ik heb geen zin om te werken. In plaats daarvan moet ik nog opschieten ook. Het is tijd voor vakantie.
Hoe leuk het was… (en hoe warm)
Het was leuk! Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik dat niet had gedacht. Het was leuk, zelfs al reed ik op een rode MacBike fiets door de stad. Eerlijk gezegd, rijden die dingen nog lekker ook. Het was leuk, zelfs al deden we wat ik had gedacht: fietsen over het KNSM-eiland. ’s Middags kregen we een teambuildingsworkshop. Ook een open deur, maar zelfs dat was leuk. Het werd namelijk gegeven door mensen van Boom Chicago. Het had nogal een ‘doe een monatoetje na’ gehalte, maar zelfs dat was leuk. Goed beschouwd, heb ik eigenlijk leuke collega’s. Leuk hè?
Dagje uit…

Het Dagje Uit is een ware traditie op ons ministerie. Vandaag bijvoorbeeld gaan er drie afdelingen naar buiten. Wij ook. Meestal is het wel aardig. Maar vandaag? Vandaag is de bestemming Amsterdam. En als ik nu iets niet zie zitten dan is het een dag lang van pakweg 40 collega’s het commentaar op Amsterdam aanhoren. Da’s een. En het is natuurlijk ook geen Dagje Uit in de stad waar je elke stoeptegel van kent. Maar ach. Het ergste is nog, dat ik vermoed dat we op MacBike fietsen door de stad gaan rijden…van die rode of gele…ben nu steeds aan het dubben of ik op mijn eigen fiets naar het verzamelpunt ga. Kan ik tenminste doen alsof ik er niet bij hoor. Wens me sterkte.
Een engeltje vliegt terug…nee, twee! (deel 2)
Er zijn nog steeds dingen die zomaar werken. Via google vond ik het forum van Kassa en daar vond ik het adres van de importeur van mijn broodbakmachine AFK. De importeur zat in Haarlem dus maar eens ouderwets gebeld. Mijn reddende engel heet Martijn. En volgens mij krijgt hij dagelijks om engeltjes treurende mensen aan de telefoon. Eerst zou hij een factuur sturen. Die moest ik betalen. Heb ik gedaan. Daarna stuurt hij de engeltjes toe. Want natuurlijk heb ik een extra engeltje laten komen. Dit niet meer.








