’s Ochtends is het ‘t fijnst… Osdorp is nog niet zo wakker. Alle kids liggen nog te rotten in hun bed en ik fiets rond een uur of 7 door de straten. Merels hippen en kwinkeleren met me mee. Ik geniet van de tuintjes, de bloemen, de bomen en de geuren. Hoogtepunt van de fietstocht is het passeren van Natuurtuin de Wiedijk. Een geheimzinnig paadje lokt me elke dag, maar nee, ik moet werken. Als ik niet moet werken, denk ik er niet aan.
De natuur rondom de stadsgracht heeft een buitenlandse allure. Groen water, groene bomen, bizarre eenden. Soms een mysterieus mistje. ’s Avonds is weer anders, minder merel, maar soms met net gemaaid gras. Het is genieten. Morgen weer!

Hij wilde per se flamenco zien… liefst zo puur mogelijk. Kom er maar eens om in de moderne, grote stad. Maar het was er. Las Carboneras. Niet eens belachelijk duur. We werden beloond voor onze (te) vroege aankomst en kregen één van de twee tafeltjes pal voor het podium. We aten er heerlijk, zij het in een razendsnel tempo. Vervolgens werd het podium volgeduwd met twee gitaristen, twee zangers, drie danseressen en één danser. Over die laatste kunnen we kort zijn: die had te veel naar Michael Jackson gekeken. Maar de rest was van het puike soort dat te ontroeren wist. Een aanrader.

Madrid is een heerlijke stad voor mensen die traag op gang komen. Wij willen nog wel eens moeite hebben met eten. De restaurants zijn dicht als wij er aan toe zijn. Dat zal je in Madrid niet snel gebeuren. Daar eten (en drinken!) ze de hele dag. En hoe! Zie de schamele resten van eten in zijn puurste vorm: olijven. Wel de lekkerste ooit. Verder was er schilderkunst in musea, flamenco en jazz en een mislukte wandeling uit een boekje. Dat komt allemaal later wel.

Morgen, eigenlijk vannacht, om 5.25 stap ik in de - eerste - bus naar Schiphol. Weekendje Madrid. Ik heb via internet al ingecheckt en ik heb alleen één tasje. Het is er mooi weer. Zware kleren, dikke truien en regenjassen blijven thuis. Hasta luego!

Er zijn dingen die de NS met ingang van nu mag verbieden. Dat is een bak smullersfriet eten in de trein - het hele treinstel wordt vergeven van de lucht van vies vet en ik word er op slag misselijk van. Helaas niet misselijk genoeg, anders had ik wat te dreigen. Wat ook verboden moet worden is dat in elk treinstel maar ongestraft eindeloos mobiel mag worden gebeld, met luide stemme! Mensen met ieder twee van die mobiele dingen die ook nog zo’n bak friet eten moeten genadeloos de trein uit worden gegooid. Zeker die twee frusto’s van hedenmiddag!