In zo’n niet al te veeleisend tell-and-sell programma zag ik een kok in van die blauwe, slappe kunststof bakvormen meatloaf maken. Ik ben dol op meatloaf en die van de televisiekok was zo smakelijk dat ik zat te watertanden voor de tv. En me herinnerde dat ik ook van die bakvormen had. Vanavond heb ik in zo’n ding mijn meatloaf gemaakt en ik kan jullie allemaal aanraden: koop die rare, slappe vormen. Het was de lekkerste meatloaf die ik ooit heb gegeten.

Het zal wel komen omdat Freddie nu bijna een jaar dood is. Anders is het misschien een geluid dat ik heb opgeslagen in mijn geheugen en dat zichzelf spontaan afspeelt. Misschien is er geen verklaring voor. Kan ook. Maar de laatste dagen hoor ik vaker het geluid van trippende kattepootjes op het parket. Soms vooraf gegaan door een plofje, het geluidje van een kat die van de bank of de vensterbank springt. Van de week was het zo sterk dat ik zelfs hardop ‘Freddie’ riep.
Maar hij kwam niet.p.s. weet iemand of het katte- of kattenpootjes is? Gelukkig worden er weer 2650 woorden veranderd, heb ik wat te doen de komende tijd.

‘t is eigenlijk oneigenlijk, ik weet het. Maar ik neig steeds meer naar nee. Een hartgrondig nee. Dat heeft niets te maken met Europa. Wel met de jongens en meisjes in de Nederlandse regering. Er zijn zoveel dingen waar ze zich over moeten schamen. In plaats daarvan blijven ze maar doorgaan met de ramkoers. Generaal pardon? Nee, hoor, voelen we niets voor. Dan denk ik: Europese Grondwet? Nee, hoor, voel ik niets voor

In 1994 bedroeg het aantal stemgerechtigden 4.349.035 (en geloof me, het kostte een tijd om dit verouderde getal boven Google te krijgen). En dan zouden 250.000 informatiekrantjes genoeg zijn? De referendum-
publiciteitscampagnecommissie is penny wise en pound foolish. En ze moeten hun diploma’s inleveren. Iedereen kan uitrekenen dat dit onvoldoende is en dat is dus genant.

Ja, zo gaan we lekker. Maar logisch hè, dat een druk lichaam het ineens opgeeft. Zeker als de griepprik is uitgewerkt. Keelontsteking. Niets ernstigs. Wel vermoeiend. Steeds kriebelhoest en een naar gevoel in de keel. Een fris wandelingetje buiten? Vergeet het maar… te veel rokers. Ik kwam half gestikt weer binnen. Dus maar op het balkon. En lezen, lezen, lezen. We blijven iedere dag hopen dat het de volgende dag beter gaat.