Huiswerk maken aan de keukentafel leek me het toppunt van gezelligheid. Het mooiste zou zijn als er direct deskundige hulp is bij opkomende paniek omdat je iets echt, helemaal, volstrekt niet snapt. Vader, moeder, broer, buurman, het doet er niet toe, als iemand je het maar met eindeloos geduld uitlegt. De situatie vroeger was er niet naar, ik was blij als ik naar mijn kamertje mocht. Maar vanmiddag smaakte ik alsnog dit huiselijke genot. Ploeteren met ‘les doubles pronoms’ aan de keukentafel terwijl liefpartner met engelengeduld uitlegt. En ja hoor, ik snap het nu. Volmaakt geluk.

Sinds gisteren hebben wij televisie op de slaapkamer. Via digitenne. Eerste paasmorgen is bij uitstek geschikt voor het testen. We konden kiezen uit reli en Villa Achterwerk. Dat kenden we niet. Soms best schokkend. Neem de Ierse film Breakfast . De positie van Curly was akelig, maar het heeft toch iets macabers om te smikkelen voor een dode.
Helemaal geweldig vonden we taarten bakken met Abel. We hopen die traktatie nooit te hoeven eten, maar dat welpje sloten we in ons hart. Hij maakte vakkundig troep én hij was voorbeeldig in het opruimen. En hij verzon leuke nieuwe woorden: creactiviteit. Pas later bedachten we dat ‘de leiding’ van de welpen sommige activiteiten misschien zo noemde. Maar blijft staan: de jonge welp bezorgde ons een heerlijk begin van de ochtend.

Voor iedereen: vrolijk pasen en dat de weergoeroes van Nederland maar fors ongelijk mogen krijgen.

Anatole France zei het zo : ‘La langue française est une femme. Et cette femme est si belle, si fière, si modeste, si hardie, touchante, voluptueuse, chaste, noble, familière, folle, sage, qu’on l’aime de toute son âme, et qu’on n’est jamais tenté de lui être infidèle.’
Zijn de Fransen trots op hun taal? Ze houden haar wel in ere, nu bijvoorbeeld in de tiende week van de Franse taal (17 tot en met 24 maart). Thema dit jaar is: Frans, taal van het wetenschappelijke avontuur. Er zijn tien woorden uitgekozen, waarmee iedereen een week lang kan spelen.
Rare jongens, die Fransen? Ach, dit klinkt toch creatiever dan zo’n Groot Dictee volgeplempt met woorden die normaal niemand schrijft. Behalve leuk bezig zijn met taal (en dat doen de Fransen graag) heeft het een pedagogische waarde… le texto, pardon sms, heeft namelijk ook het Frans aangeraakt: ‘C koi 7 drôle 2 langue’. Het heeft hoe dan ook een prachtige site opgeleverd en aandacht voor taal is nooit verkeerd.

Tussen twee stakingen en demonstraties in was ik in Parijs. Ach, Frankrijk, denk je dan, daar wordt toch altijd gestaakt en actie gevoerd? Maar misschien is het wel even nodig… Ik heb nog nooit zoveel armoede om me heen gezien in de lichtstad. Mensen in de metro met rafelige en vlekkerige kleding. Nee, geen zwervers. Gewone passagiers. Kinderen die er niet echt goed verzorgd uitzagen en versleten kleren droegen. Veel, veel, bedelaars. Elk muntje onder de € 0,50 stopte ik in mijn jaszak voor de talloze bedelaars en bedelende muzikanten. Als stille armoede zichtbaar wordt, is er een grens bereikt. Goed, dat de Fransen en de Franse vakbonden dit niet zo maar laten gebeuren.
Ondertussen heb ik gewoon genoten van de stad en van de supergebouwen die Mitterand heeft laten neerzetten. Daarover later meer.