Het Dolpogebied in Nepal ligt vlak bij de Tibetaanse grens. Het is een gebied waar ternauwernood buitenlanders komen. We hadden over de Dolpo gehoord op een presentatiedag van een reisorganisatie en ook over de film! Filmer Eric Valli kent het gebied en de mensen goed, leerde de taal en maakte er prachtige films over. Gisteravond veroverden wij zijn film ‘Himalaya’ in de videotheek - ach, veel moeite hoefden we daar eigenlijk niet voor te doen. Het verhaaltje doet er niet zo toe: bewoners van een bergdorp (5000 m hoogte!!!) moeten een nieuwe leider kiezen. Wordt het Karma met moderne ideeën? Of blijven de oude tradities gehandhaafd? Je begrijpt: kies van beide werelden het beste. Maar dat landschap, die ontberingen, tjonge, jonge… vraag er eens naar als je in de videotheek je stapeltje weekendfilms bij elkaar zoekt. Op de site van Valli vind je info over Himalya onder het blokje Eric Valli - filmmaker. Daar vind je ook een trailer van zijn nieuwste film: Jungle Nomads of the Himalayas.

Allerlei goede gedachten, maar het vlees is in dubbel opzicht zwak. Ten eerste: het valt niet mee om een weblog bij te houden. De redenen zijn talloos. Laten we ‘niet altijd evenveel te melden’ maar als hoofdoorzaak aanwijzen. Dan het volgende zwakke vlees. Elk jaar neem ik me voor tijdens kerst en omstreken minder vlees te eten. Toch weer niet gelukt. ‘Onze’ halalslager had namelijk een superaanbieding lamsbouten. Tja, en dan gaan we in de fout. Niet wat betreft de bereidingswijze. We gebruiken een oud, Frans recept dat kinderlijk eenvoudig is en altijd slaagt. Gigot de sept heures Neem een flinke lamsbout van pakweg 1,5 kilo (voor 4 personen), doe hem in een licht met olijfolie ingevette ovenschaal en leg eromheen 12 teentjes knoflook in hun jasje. Doe om de schaal twee lagen aluminiumfolie en plaats het geheel zeven uur in een oven op 90 graden (140 werkt ook).

Tibetaans (én Nepalees) eten is het thema deze week. Het heeft een bijzondere reden. A.s. zaterdag 20 december is er namelijk het ‘Grote Vergeetdiner’. Dit bijzondere diner heeft een niet zo leuke oorsprong. Dit jaar was kort gezegd een rotjaar. Voor mij en voor mijn beste vriendin. Tijdens het ‘Grote Vergeetdiner’ gaan we alles weggooien dat dit jaar ronduit lastig heeft gemaakt. Zo houden we de mooie herinneringen over en kunnen gelukkig het kerstfeest aan. Goed plan? Goed plan. Maar: wat eet je dan? Na lang wikken en wegen, het overwegen van allerlei culinaire stromingen en culturele groeperingen is het dus Tipalees of Nepataans geworden. En dat moet van te voren wel even worden geprobeerd. In Tibet zeker, maar ook in Nepal, is Buddhisme de belangrijkste godsdienst. Kort door de bocht huldigt dat het principe dat het niet past om dieren te doden om te eten. Laten we het even hier bij houden. Zelf heb ik weinig principes op dit vlak. Nou ja… ik eet geen kalfsvlees, omdat ik 30 jaar geleden op een kalvermesterij ben geweest. Varkensvlees eet ik alleen als het gecertificeerd gescharreld heeft. Biefstuk hou ik niet zo van en… eigenlijk ben ik dus gewoon een zeurpiet. Daarentegen ben ik dol op kip (met vlieguren), lam (hier denken we verder niet over na), vis (alle soorten behalve zoetwatervis) én: tofu en tempeh. Het volgende Tibetaanse recept riep luidkeels dat het gemaakt wilde worden! En het was zeer smakelijk en makkelijk. (meer lezen…)

Hét experiment van het moment is het Nepalees en Tibetaans koken. Best veel recepten kun je op internet vinden. Zo aten we al diverse keren thukpa, een noodlegerecht uit Tibet, dat ons uitermate goed smaakte. Toch vond ik het nodig om echte, van papier gemaakte, kookboeken aan te schaffen. De Nepalese keuken vond ik terug in ‘the Nepal Cookbook’ samengesteld door de Association of Nepalis in the Americas. Voor de Tibetaanse keuken werd dat ‘The Lhasa Moon Tibetan Cookbook’. Lhasa Moon is een Tibetaans restaurant in San Francisco. Niets bijzonders. Tibetaanse restaurants vind je ook in Amsterdam. Alleen het restaurant aan de Lange Niezel heeft een eigen website. Tashi Deleg is het sympathiekste restaurant. Vind ik. Het Tibetaanse kookboek kun je via de Nederlandse Supportgroep bestellen en daarmee steun je meteen het werk van deze groep. Gezien de situatie in Tibet is dat meer dan nodig.