For English, scroll down

Twee jaar geleden deed ik cursus ‘Het betere breiwerk’ bij de Dutch Knitters om ervoor te zorgen dat mijn breiwerk een professionele uitstraling zou krijgen. Want: iets zelfgemaakts is prachtig, maar je moet niet zien dat het zelfgemaakt is. Vind ik. Lekker hoog, die lat! Zo’n cursus loont, zie hier mijn meesterproef:

Moth – zo heet het patroon – is gebreid met superdun kantgaren van Jamieson & Smith van de Shetland Islands en het patroon is van Lucinda Guy uit het boek Northern Knits. De knoopjes zijn de Parijse touch, want gekocht in een kantjes en bandjes winkel op Montmartre. Vraag me niet welke, er zijn er veel en ik was er in veel. Alleen het beste is goed genoeg, hè?! Vrijdag 24 gaat Moth feestelijk ingepakt naar jarige vriendin Erna.

We deden ook nog wat culturele dingen deze week. We zouden op 31 mei naar Thomas Hampson die in het Concertgebouw liederen van Mahler zou zingen. Door een keelonsteking moest Hampson het concert afzeggen. De nieuwe datum was 14 juni en gelukkig konden we. Topavond was het, 2 x drie kwartier puur genieten en ook nog twee toegiften. Pakweg 25 Mahlerliederen perfect gezongen.

Tot slot bezochten we ook nog de Human Music Box, The Irrepressibles met Jamie McDermott. Dat duurde krap een uur, maar dat is erg lang als je met kromme tenen zit. Laten we het er maar op houden dat ik niet veel geef om de meeste popmuziek.

I finished my Moth, a pattern by Lucinda Guy from Northern Knits. It is knit with 2 ply lace yarn by Jamieson & Smith from the Shetlands and this is wonderful yarn to knit with. I am very proud with the result.
We enjoyed an evening with ‘Lieder’ by Mahler sung by Thomas Hampson and this was a perfect evening. We did not enjoy the Human Music Box from The Irrepressibles and Jamie McDermott.

For English scroll down

In het kader van het Holland Festival bezocht ik op 10 juni La Flûte Enchantée van het Théâtre des Bouffes du Nord in de regie van Peter Brook. Peter Brook staat bekend als de meester van de lege ruimte en heeft op die manier het theater vernieuwd. Heeft zijn aanpak iets toegevoegd aan Mozart’s hit? Het was leuk om zulke jonge zangers op het podium aan het werk te zien. Dat moet worden gezegd, al waren de zangprestaties daardoor niet altijd van een hoge kwaliteit. De Papageno stak er met kop en schouders boven uit en ook de Papagena van onze avond. Maar de Koningin van de Nacht was nog een prinses, Sarastro geen echte bas, Tamino en Pamino waren voor elkaar geknipt: superbraaf. Monostatos zong een onverstaanbare eigen variatie van het Duits. De begeleiding zonder orkest, maar met een vleugel was inderdaad anders: adequaat, maar veel van Mozart’s subtiliteiten waren verdwenen. De opera was een stuk korter, doordat de dramatische lijn veelal via gesproken tekst door twee ‘komieken’ (programma) werd verder gebracht.
Was het theater of was het muziek? Ook de Nederlandse recensenten in de kranten hadden het daar moeilijk mee. Het NRC stuurde een theaterrecensent, De Volkskrant een muziekexpert.

Het moet gezegd worden: het toneelbeeld was schitterend, maar was het nu zo vernieuwend? We vinden opera allang niet meer alleen goed als het podium vol staat met neptempels en klatergoud. Het vervangen van de recitatieven door in het Frans gesproken tekst (soms best geestig) gaf Die Zauberflöte wel meer vaart en maakte er eigenlijk een soort musical van. Het is de vraag of we daar nu op zaten te wachten. De jonge operastemmen waren fris, maar op Papageno na nog lang niet klaar voor zulke grote rollen. Het publiek was volgens mij vooral theaterpubliek voor wie Brook een goede en gewaardeerde bekende was en opera een verre, onbekende kunstvorm. Dat zou het ovationele applaus op het eind kunnen verklaren. Ik heb enthousiast geklapt voor de jonge mensen die hun best hebben gedaan. Verder beklijft deze Flûte niet.

Visited The Magic Flute under direction of Peter Brook by the Théâtre du Bouffes du Nord. Young and not always strong enough voices sung Mozart’s opera.  The recitatives were spoken in French and sometimes very amusing. That made the opera more like a musical. The audience was very enthusiastic. As an opera it was not always convincing, though it was a good thing that young people had a chance to sing roles like this.

the box

Such a pity that I didn’t make a picture before we started our mega job. We have been sorting out, cleaning, setting up lundia racks, clearing out for six whole hours, but now it’s done. And we even have spare room. How I love order out of chaos!